II SA/Gl 916/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. M. i A. M. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (ŚWINGiK) w Katowicach z dnia [...] roku nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r., orzekającą o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskami z dnia 13 marca 2017r. i 30 marca 2017r. (tożsamymi w treści) M. A. wystąpił do Starosty [...] o weryfikację z urzędu danych w ewidencji gruntów celem usunięcia błędów wprowadzonych na etapie modernizacji danych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działek nr 1 i 2, położonych w G., obręb G., stanowiących współwłasność ustawową M. M. i A. M. W pismach tych żądał przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków zapisów sprzed dokonanej w 2015r. modernizacji ewidencji w odniesieniu do działki nr 2. Obecne zapisy, w jego ocenie, są błędne. Starosta [...] decyzją z dnia [...] r. odmówił aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków ze względu na brak ku temu podstaw. Jak wyjaśnił w uzasadnieniu tego aktu, aktualizację przeprowadza się na podstawie art. 24a ustawy o geodezji i kartografii. W wyniku dokonanej modernizacji obrębu G., w operacie ewidencji gruntów i budynków dla działek 1 i 2 został wykazany użytek gruntowy: B - tereny mieszkaniowe o powierzchni odpowiednio 0,0720 ha i 0,0901 ha. Dotychczasowy stan (przed modernizacją) przedstawiał się następująco: B - tereny mieszkaniowe o pow. 0,0720 ha, grunty orne RIVb - 0.0901 ha. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy G., przedmiotowe działki położone są w terenie o symbolu planu A129MN1 - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej dla uzupełnienia zabudowy istniejącej. Pismem z dnia 19 kwietnia 2017 r. zwrócono się do stron z prośbą o przekazanie wszelkich informacji i dokumentów wskazujących na fakt, że zmiany wynikające z przeprowadzonej modernizacji są błędne, w tym o przedstawienie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, na podstawie której należy wprowadzić wnioskowane zmiany w przypadku jej posiadania. Strona nie przedstawiła żadnych z w/w informacji i nie odniosła się do przedmiotowego pisma. Wykonawca prac geodezyjnych pismem z dnia [...] r. potwierdził prawidłowość zaliczenia gruntów do użytku gruntowego B - tereny mieszkaniowe. W dniu [...] r., z udziałem strony postępowania, przeprowadzono wizję w terenie, w wyniku której stwierdzono, że działka 1 zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, w całości jest ogrodzona, z tyłu budynku urządzony wjazd z bramą wjazdową i wybetonowanym placem oraz budynek składowy z kojcem dla psa i trwałą konstrukcją altany ogrodowej. Z przodu budynku od strony ulicy stwierdzono zieleń ozdobną oraz betonową płytę szamba. Działka nr 2 ogrodzona jest w całości siatką, wzdłuż której gęsto posadzono drzewa iglaste o wysokości ok 2,5 m, tworzące zieloną ścianę. W całości porośnięta jest ona trawą, a poza tym rosną na niej drzewa ozdobne (tuje, drzewa iglaste i liściaste), przy czym część z drzew jest formowana. Na działce znajduje się także zadaszony skład drewna i urządzenie do suszenia prania. W konkluzji organ I instancji stwierdza, iż w świetle postanowień załącznika nr 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów budynków (t.j. Dz.U.2016.1034 ze zm.), który stanowi podstawę do klasyfikacji gruntów, terenu działek nr 1 i 2 nie można zaliczyć do gruntów ornych, ani do gruntów rolnych zabudowanych. Ustalenia faktyczne wskazują na konieczność zakwalifikowania ich jako tereny mieszkaniowe, stąd zmiana dokonana w trakcie modernizacji operatu znajduje uzasadnienie. W odwołaniu z [...] r. M. M. i A. M. podnoszą, iż organ I instancji nie wyczerpał możliwości dowodowych, w szczególności nie zwrócił się o wydanie opinii przez osobę uprawnioną, niezależną od wykonawcy prac modernizacyjnych. Opinia ta miałaby, ich zdaniem, zweryfikować wprowadzoną zmianę. Sposób zagospodarowania działki nr 2 nie wskazuje na to, aby należało zaliczyć ją do terenów mieszkaniowych. Nie ma na niej m.in. budynków, nie stanowi ona podwórza oraz brak jest dojazdów i przejść . ŚWINGiK utrzymując rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w mocy podkreślił, że jest oczywiście możliwe dokonanie zmian w ewidencji, tak w trakcie modernizacji, jak i po jej dokonaniu, pod warunkiem jednak wykazania przez osobę zainteresowaną, iż zachodzi rozbieżność między ewidencją a stanem rzeczywistym. Powinno to wynikać z przedłożonych przez zainteresowanego dokumentów, natomiast w tym przypadku dokumentów takich strony nie przedstawiły. Także sugerowana rozbieżność nie wynika z dokumentacji znajdującej się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. M. M. i A. M. (skarżący) wnieśli skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego, podnosząc w niej zarzut naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. w związku z art. 24 ust. 2a pkt 1d) ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. W skardze żądają uchylenia decyzji ŚWINGiK w Katowicach z dnia [...] r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...]r., a także występują o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi przedstawiają podobne argumenty na rzecz stanowiska o konieczności powrotu do uprzedniego zapisu w ewidencji, jak w odwołaniu. Zdaniem skarżących ŚWINGiK, jako organ odwoławczy, nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy i dokonał błędnej interpretacji ich wniosku, a w ślad za tym doszło do naruszenia art. 24 ust. 2a pkt 1d) ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez pominięcie tego przepisu jako podstawy rozstrzygnięcia. Wbrew twierdzeniom zawartym w zaskarżonych decyzjach, nie wnosili oni w zakresie użytku gruntowego działki nr 2 o przywrócenie poprzedniego wpisu, istniejącego przed przeprowadzoną w 2015 r. modernizacja ewidencji gruntów i budynków. Modernizację wykonano wadliwie, nieadekwatnie do wymogów zawartych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r - załącznik nr 6. Przepis art. 24 ust.2a pkt 1 d) Prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowi, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych danych wynikają m.in. z wykrycia błędnych informacji. Skarżący z tego względu wnieśli o zmianę danych w ewidencji w zakresie rodzaju użytków dla działki nr 2, który to rodzaj został błędnie zmieniony w trakcie modernizacji przeprowadzanej przez Starostę [...] w roku 2015. Zebrane dowody w sprawie wskazują, że organy I i II instancji nie wyczerpały możliwości dowodowych. Skarżący zwracali uwagę, że w sprawie brak opinii osoby uprawnionej, niezależnej od wykonawcy prac modernizacyjnych, która zweryfikowałaby wprowadzoną zmianę i wskazała czy w sprawie mamy do czynienia z wykryciem błędnych informacji. Ponadto organ I instancji opisuje zagospodarowanie działki 2 po czym przytacza za rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r, jakie tereny kwalifikuje się do terenów mieszkaniowych i właśnie do tych gruntów wadliwie zalicza działkę nr 2. Na przedmiotowej nieruchomości, wbrew wymogom wynikającym z tego rozporządzenia, koniecznym aby zaliczyć ją do terenów mieszkaniowych, nie ma: budynków, budynków gospodarczych ani technicznych, nie stanowi ona podwórza, brak dojazdów czy przejść, nie ma tam przydomowych placów gier, zabaw, a także nie ma studni, zbiorników, przewodów naziemnych, urządzeń do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietników, składowiska odpadów, obiektów małej architektury, oczek wodnych, czy ogródków skalnych. Teren jest ogrodzony, ale powyższe samo w sobie nie przesądza, aby teren mógł być uznany za tereny mieszkaniowe. Organy w zaskarżonych decyzjach jako dowód w sprawie przyjmują, że zgodnie z przeznaczeniem określonym w planie miejscowym także działka nr 2 położona jest w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Jednak nie zwracają uwagi, że przedmiotowa zmiana nie nastąpiła z wniosku właścicieli oraz jest konsekwencją (nastąpiła później) zmiany zapisów w ewidencji gruntów. Zgodnie bowiem z planem miejscowym obowiązującym w dacie wykonywania modernizacji ewidencji gruntów ww. działka była w części wskazana jako tereny rolniczego wykorzystania (D-RP) a w części jako teren zabudowy jednorodzinnej i usługowej (D-MN/U). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie ze względu na zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego, znajdujących zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Skarżący, jak wynika z treści samej skargi, a także z odwołania, uznali za wadliwą modernizację ewidencji gruntów i budynków przeprowadzoną przez Starostę [...] w roku [...], w wyniku której doszło do zmiany użytku gruntowego dla działki ewidencyjnej nr 2 z gruntu ornego na teren mieszkaniowy. W ich ocenie stan faktyczny - rzeczywisty sposób zagospodarowania działki – zmiany takiej nie uzasadniał. Stosownie do art. 20 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2101,dalej: u.p.g.k.) ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów, w tym ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Informacje te są zamieszczane w operacie ewidencyjnym, na który składa się m.in. bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzonej za pomocą systemu teleinformatycznego zapewniającego w szczególności (art. 24 ust. 1 pkt. 1 u.p.g.k.). Dane te podlegają aktualizacji z urzędu albo na wniosek uprawnionych podmiotów, przy czym zmiany dokonywane są co do zasady w formie czynności materialno-technicznej, zaś wyjątkowo – w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej. (art. 24 ust. 2a w zw. z ust. 2b pkt. 1 i 2 oraz ust. 2c u.p.g.k.). Zaliczanie gruntów do poszczególnych rodzajów użytków gruntowych odbywa się na podstawie kryteriów określonych w załączniku nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. z 2016 r., poz. 1034, dalej: rozporządzenie). Do gruntów ornych, do jakich przed zmianą (modernizacją) kwalifikowano grunty działki nr 2, zalicza się grunty: 1) poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję rolniczą lub ogrodniczą; 2) nadające się do uprawy, o której mowa w pkt 1, ale zajęte pod plantacje chmielu, wikliny lub drzew ozdobnych, w tym choinek, oraz szkółki ozdobnych drzew lub krzewów, lub na których urządzone zostały rodzinne ogrody działkowe; 3) zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające produkcję rolniczą lub ogrodniczą i położone poza działką siedliskową; 4) utrzymywane w postaci ugoru lub odłogowane. Dokumentacja zgromadzona w sprawie w sposób jednoznaczny wskazuje, iż stan taki był (przed modernizacją) niezgodny ze stanem rzeczywistym ze względu na sposób zagospodarowania działki. Zgodnie z załącznikiem nr 6 poz. 12 do terenów mieszkaniowych zalicza się grunty, niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w lp. 5: 1) zajęte pod budynki zaliczone w PKOB do działu 11 - budynki mieszkalne; 2) zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne; 3) położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki. Sposób zagospodarowania przedmiotowej działki oraz jej bezpośrednie położenie w sąsiedztwie budynku mieszkalnego należącego do skarżących powoduje, że w istocie rzeczy tworzy ona funkcjonalną całość z działką nr 1, na której budynek ten jest zlokalizowany. Równocześnie działka nr 2 nie jest wykorzystywana do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie jej do innej grupy użytków gruntowych, w tym do gruntów rolnych zabudowanych (nie jest wykorzystywana rolniczo). Nie budzi wobec tego wątpliwości zaliczenie działki do terenów mieszkaniowych. Zarzuty podnoszone w skardze nie znajdują uzasadnienia w świetle poczynionych ustaleń. Nie doszło do naruszenia art. 7 i 77 k.p.a., skoro stan sprawy został w pełni wyjaśniony, a w ślad za tym organy nie uchybiły art. 24 ust. 2a pkt. 1d u.p.g.k. odmawiając aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków w stosunku do działki nr 2. Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.