II SA/Gl 918/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości Skarżący, pod doręczeniu mu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Z treści wniosku wynika, że nie posiada on jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Jedynym źródłem utrzymania się skarżącego jest świadczenie rentowe otrzymywane w kwocie 1117 zł brutto miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał wyciągi z rachunku bankowego obrazujące wydatki za telefon oraz TV, rachunek za zakup butli gazowej oraz odcinek renty, z treści którego wynika, że świadczenie to wynosi 669 zł netto miesięcznie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Mając na względzie treść przywołanych wyżej przepisów i odnosząc ją do sytuacji majątkowej skarżącego należało uznać, że jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Na powyższym zaważyła przede wszystkim wysokość dochodu skarżącego (tj. kwota 669 zł) a także fakt, że jego stan zdrowia (udokumentowany za pomocą zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] br.) wskazuje na istnienie stałych schorzeń, co związane jest z koniecznością długotrwałego leczenia. W takiej sytuacji skarżący, nie dysponując żadnym majątkiem, ani innym źródłem dochodu jest w zasadzie pozbawiony możliwości zdobycia środków na opłacenie kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę, ze wpis w niniejszej sprawie stanowi niemalże 1/3 dochodu K. K. niepodobna oczekiwać, że wnioskodawca będzie w stanie go uiścić pomimo, że jest to zasadniczy wydatek na obecnym etapie postępowania. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.