II SA/Gl 919/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., mocą której utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta D. z [...] r. cofającą L.S. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. Cofnięcie nastąpiło z powołaniem się na fakt, ż skarżący nie poddał się w wyznaczonym terminie badaniom lekarskim, na które był skierowany decyzją administracyjną. W skardze na rozstrzygnięcie wydane przez organ odwoławczy, L.S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu, gdy jego stan zdrowia pozwoli mu na przejście badań. Podniósł, że w wyniku odniesionych w wypadku obrażeń nie chodzi i porusza się na wózku, jest w trakcie leczenia. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie podnosił zarzutu dotyczącego negatywnych skutków wykonania decyzji, które stanowią przesłanki wstrzymania wykonania, lecz w istocie wskazywał na okoliczności, które w jego przekonaniu uniemożliwiły poddanie się w terminie badaniom i które winny być uwzględnione przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. W szczególności skarżący nie uprawdopodobnił na czym konkretnie, w jego sytuacji miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenie znacznej szkody przez wydaną decyzję. Brak jest więc podstaw do stwierdzenia, że wspomniana wyżej decyzja SKO w K. spowoduje dla skarżącego konsekwencje, o jakich mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a. Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.