II SA/Gl 920/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 stycznia 2021r. sprawy ze skargi Miasta R. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za usługi wodne oddala skargę. W dniu 27 lutego 2020 roku Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w G. na podstawie przepisu art. 271 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne ustaliło, w formie informacji rocznej, Miastu R. za okres 1 stycznia 2020 roku - 31 grudnia 2020 roku opłatę stałą w wysokości 23 zł za odprowadzenie do wód - wód opadowych lub roztopowych. Pismem z dnia 9 marca 2020 roku Miasto R. , złożyło reklamację, w której nie zgodziło się z wysokością opłaty za odprowadzenie do wód - wód opadowych lub roztopowych, ustaloną w powołanej informacji rocznej. Podmiot podniósł, iż w powołanej informacji do obliczenia wysokości opłaty podano czas wyrażony w dniach tj. 366 dni, natomiast z danych meteorologicznych dostępnych na stronie internetowej [...] wynika, iż średnioroczna ilość dni z opadem dla miasta R. wynosi 167 dni. PGW WP Zarząd Zlewni w G. nie uznało reklamacji złożonej przez Miasto R. i zaskarżoną obecnie decyzją ustaliło opłatę jak w informacji rocznej. Wskazało, że pozwolenie wodnoprawne Starosty R. z dnia [...] roku znak; [...], na podstawie którego podmiot korzysta z usługi wodnej polegającej na odprowadzaniu do wód - wód opadowych lub roztopowych nie określa liczby dni w roku, w których ma miejsce rzeczywiste ich odprowadzanie, ilości tej nie można określić na podstawie danych meteorologicznych dostępnych na stronach internetowych, albowiem nie są one integralną częścią pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z wyrokiem WSA w Opolu z dnia 4 września 2018 roku (sygn. akt 1 SA/Op 206/18) nawet operat wodnoprawny dołączany do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, nie ma charakteru prawnie wiążącego. Jest on jedynie podstawą do wydania pozwolenia wodnoprawnego, a zatem prawa i obowiązki strony wynikają wyłącznie z władczego rozstrzygnięcia jakim jest decyzja ostateczna w postaci pozwolenia wodnoprawnego. Ponadto "czas wyrażony w dniach" w opłacie stałej należy rozumieć, jako ilość dni w roku, czyli co do zasady, należy kierunkowo przyjąć ten wskaźnik na poziomie 365 dni (w przypadku roku przestępnego 366 dni). Zgodnie, bowiem z art. 271 ust. 1 Prawa wodnego wysokość opłaty stałej m.in. za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych "ustalają Wody Polskie w formie informacji rocznej". Oznacza to, że opłata stała określana jest dla każdego roku osobno i obejmuje okres całego roku kalendarzowego (wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 721/18). Skargę na tę decyzję do tutejszego Sąd złożyło Miasto R. . Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania podniosło argumentację identyczną z tą zawartą w reklamacji. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. WSA w Gliwicach zważył co następuje W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. W świetle art. 35 ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2020 poz. 310 - dalej "p.w.") usługi wodne obejmują m.in. odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej, służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Zgodnie z art. 271 ust. 1 pkt 3 lit. a p.w. wysokość opłaty stałej m.in. za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ustalają Wody Polskie oraz przekazują podmiotom obowiązanym do ponoszenia opłat za usługi wodne w formie informacji rocznej, zawierającej także sposób obliczenia tej opłaty. Wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód wód opadowych lub roztopowych (art. 271 ust. 4 pkt 1 p.w.) ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Z kolei, w myśl § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2502) "Jednostkowa stawka opłaty za usługi wodne za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych w formie opłaty stałej wynosi 2,50 zł na dobę za 1 m3/s za określoną w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych." Ma rację organ, że sformułowanie "czas wyrażony w dniach" należy rozumieć jako ilość dni w roku, czyli co do zasady 365 (ewentualnie 366 w roku przestępnym). Zgodnie, bowiem z art. 271 ust. 1 p.w. wysokość opłaty stałej ustalają Wody Polskie "w formie informacji rocznej". Oznacza to, że opłata stała określana jest dla każdego roku osobno i obejmuje okres całego roku kalendarzowego (por. wyrok WSA w Krakowie z 11 lipca 2018 r., sygn. II SA/Kr 721/18). Opłata stała stanowi ustalany abstrakcyjnie, według określonego wzoru, ekwiwalent za gotowość środowiska do świadczenia usług określonych w pozwoleniu wodnoprawnym. Opłata ta naliczana jest niejako ryczałtowo, w taki sam sposób w stosunku do wszystkich podmiotów korzystających z określonych usług wodnych, a jej wysokość jest zróżnicowana w zależności od treści pozwolenia wodnoprawnego. W przypadku opłaty stałej ustawodawca nie przewidział możliwości pomiaru faktycznej ilości wód odprowadzanych. Czynnik ww. iloczynu w postaci określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym nawiązuje wprost do wartości niezależnej od faktycznej (rzeczywistej) ilości wód odprowadzanych. Każdorazowo ma być to ilość maksymalna określona we właściwym pozwoleniu. Również czynnik czasu odprowadzania wód ("czas wyrażony w dniach") ma charakter stały i niezależny od faktycznej (realnej) ilości dni odprowadzania. Skoro opłata stała ma charakter roczny i uniezależniony od faktycznej ilości dni odprowadzania, to niewątpliwie czynnik czasowy iloczynu ("czas wyrażony w dniach") musi obejmować wszystkie dni kalendarzowe roku (por. wyrok WSA w Gdańsku z 17 września 2020 r., sygn. III SA/Gd 626/20). Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 1 i 3 k.p.a., art. 271 ust. 4 pkt 1 p.w., ani też innych przepisów, uzasadniających uwzględnienie skargi. Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.