II SA/Gl 921/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-04-27

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej powinien być rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny, czy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej powinien być rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, nawet jeśli skarga kasacyjna została skierowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wynika to z faktu, że NSA zwrócił akta do WSA w celu rozpoznania tego wniosku, a przepisy PPSA oraz rozporządzeń dotyczących opłat za czynności adwokackie i radcowskie regulują zasady przyznawania tych kosztów.
Stan faktyczny
Skarżący R. O. złożył skargę na decyzję Wojewody dotyczącą odmowy ustalenia odszkodowania za zajęcie nieruchomości pod drogę publiczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. Następnie Sąd ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, który wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Po skierowaniu skargi kasacyjnej do NSA, akta zostały zwrócone do WSA w celu rozpoznania wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi T. D. kwotę 221,40 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za zajęcie nieruchomości pod drogę publiczną w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi T. D. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden zł 40/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu; Wyrokiem z dnia 5 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o oddaleniu skargi R. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...]. Następnie, postanowieniem wydanym w dniu 21 kwietnia 2015 r. Sąd ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w Katowicach wyznaczyła adwokata T. D. W dniu 24 czerwca 2015 r. wspomniany adwokat wniósł skargę kasacyjną od przywołanego wyżej wyroku zarzucając temu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Równocześnie zażądał przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu składając oświadczenie, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Powyższa skarga kasacyjna została przesłana wraz z aktami sprawy do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 13 kwietnia 2016 r. NSA zwrócił jednak akta do tutejszego Sądu, celem rozpoznania wniosku adwokata T. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (pismem z dnia 31 marca 2016 r. adwokat ten oświadczył bowiem, że został wpisany na listę radców prawnych, w związku z czym wnosi o zwolnienie z obowiązku pełnienia funkcji pełnomocnika skarżącego z urzędu, a równocześnie ponowił swój wniosek w przedmiotowym zakresie). W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszym przypadku, na kwotę 221,40 zł, należną pełnomocnikowi strony z mocy § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) składa się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia jako 75% stawki minimalnej wskazanej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego aktu wykonawczego, w kwocie 180 zł, którą podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 41,40 zł; Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. Uwzględniono przy tym treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Z przepisu tego wynika bowiem, że chociaż niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło