II SA/Gl 924/07

Dnia 10 stycznia 2008 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. i L. K. na postanowienie Wojewody S. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze z dnia [...] roku na postanowienie Wojewody S. wymienione w sentencji niniejszego postanowienia, skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpatrzenia skargi przez Sąd. Na uzasadnienie wniosku skarżący podali, iż podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego, a tym samym dalsze prowadzenie sprawy na obecnym etapie jest przedwczesne i może spowodować nieodwracalne skutki, narażając skarżących na znaczne straty finansowe. Dodatkowo skarżący podnieśli, iż zaskarżone postanowienie jest bezzasadne, stąd tym większa potrzeba ochrony ich ekonomicznego interesu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten nie ma więc charakteru bezwzględnie suspensywnego. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przywołanego wyżej przepisu p.p.s.a. Przedmiotem wstrzymania mogą być jednak jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne ..., s.146), a także takie, które wywołują określone skutki materialnoprawne. Do takich aktów nie należy postanowienie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Z tego też względu argumentacja strony skarżącej w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia zawarta w skardze pozostawała bezprzedmiotowa. Reasumując, wniosek skarżących nie mógł zostać uwzględniony, a zatem Sąd na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.