II SA/Gl 925/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oddala skargę. Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach pismem z dnia [...] r. wystąpił do Starosty [...] o skierowanie A. G. (nazywanego dalej skarżącym) na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierującego pojazdem z powodu uzyskania przez tego ostatniego w okresie od [...]r. do [...]r. łącznie 26 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W sprawie zostało wszczęte postępowanie. W jego trakcie skarżący oświadczył, że na dzień [...]r. nie posiadał na swoim koncie punktów karnych uprawniających organ do wszczęcia postępowania administracyjnego. W związku z powyższym organ zwrócił się do Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach z prośbą o ustosunkowanie się do w/w pisma. W dniu [...]r. wpłynęło pismo z Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach - [...] informujące, iż cyt.: "w przedmiocie wnioskowania o sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oraz badanie psychologiczne Pana G. A. pesel: [...], zam. B. ul [...] informuję, że stanowisko organu prowadzącego ewidencje kierowców województwa śląskiego, w tej materii". W konsekwencji decyzją z dnia [...] r. nr [...] organ, działając na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami w związku z art. 114 ust 1. pkt 1 lit b ustawy Prawo o ruchu drogowym skierował skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Odwołanie od tej decyzji złożył A. G. zarzucając organowi administracji naruszenie: - art. 99 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji do kierowania pojazdami przez odwołującego się, - art. 6 i art. 7 k.p.a. poprzez wydanie decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa oraz prowadzenie postępowania z pominięciem zasady prawdy obiektywnej, - art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nierozpatrzenie całego materiału dowodowego niezbędnego do prawidłowego rozpatrzenia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. Wskazało, że zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 978 ze zm.) w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Stosownie zaś do art. 114 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 128 ze zm.) kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega: osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 czyli za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W rozpatrywanej sprawie wystąpiła przesłanka skierowania strony postępowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, z powodu przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Świadczy o tym wprost pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia [...] r. Kolegium zwróciło także uwagę, że decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest aktem związanym, tzn. w określonym stanie faktycznym organ ma obowiązek wydania decyzji o określonej treści. Przesadza o tym formuła przepisu: "kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega" (art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b). Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagając się zmiany zaskarżonego aktu (poprzez uchylenie w całości decyzji Starosty [...] z dnia [...]), ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...], zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie: - art. 99 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji do kierowania pojazdami przez skarżącego, - art. 6 i art. 7 k.p.a. poprzez wydanie decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa oraz prowadzenie postępowania administracyjnego z pominięciem zasady prawdy obiektywnej, - art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nierozpatrzenie całego materiału dowodowego niezbędnego do prawidłowego rozpatrzenia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.),), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. W świetle art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (obecnie Dz. U. z 2019 r., poz. 341) w związku z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957) w rozstrzyganej sprawie organy trafnie zastosowały tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. Zgodnie z obowiązującym wówczas art. 114 ustawy ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o ruchu drogowym "kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega [...] osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty [...] na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1". W związku z tym, że skarżący od [...]r. do [...]r. uzyskał łącznie 26 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego a Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach wystąpił ze stosowanym wnioskiem, w pełni uzasadnione było skierowanie adresata zaskarżonej decyzji na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Przy czym należy podkreślić (co uczynił organ II instancji), że starosta jest związany wspomnianym wcześniej wnioskiem. W szczególności brak podstaw (a i instrumentów) ku temu, ażeby prowadził swoje własne ustalenia, co do okoliczności wskazanych we wniosku organu policji. Stąd Sąd za nieuzasadnione uznaje zarzuty naruszenia przepisów postępowania w zakresie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.