II SA/Gl 926/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [A] w D. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii skargi kasacyjnej M. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 września 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 926/16 postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 25 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] r. nr [...]. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi uczestniczki postępowania M. C. – M. B. w dniu 7 listopada 2017 r. z pouczeniem o możliwości wniesienia w terminie 30 dni skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z ww. pouczeniem, skarga kasacyjna, pod rygorem jej odrzucenia, powinna zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika tj. adwokata lub radcę prawnego. Pismem z dnia 23 listopada 2017 r. ww. pełnomocnik uczestniczki postępowania wniósł pismo zatytułowane "skarga kasacyjna", w którym zakwestionował wyrok Sądu oraz wniósł o ustanowienie adwokata. Wobec powyższego przesłano ww. pełnomocnikowi urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego wypełnienia i nadesłania do sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłkę doręczono pełnomocnikowi uczestniczki postępowania w dniu 27 grudnia 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik uczestniczki postępowania nadesłał wypełniony formularz. Po analizie jego treści referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach postanowieniem z dnia 25 stycznia 2018 r. oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi uczestniczki postępowania w dniu 16 lutego 2018 r. Pełnomocnik uczestniczki postępowania do dnia dzisiejszego nie złożył sprzeciwu na ww. postanowienie. Ponadto, wobec niezłożenia do dnia dzisiejszego skargi kasacyjnej z zachowaniem formy do tego przewidzianej przepisami prawa, pismo z dnia 23 listopada 2017 r. ze względu na intencję jego autora, jak również w związku z jego wniesieniem w terminie zakreślonym do złożenia skargi kasacyjnej, należało uznać za "osobistą" skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie znajduje zastosowania jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W zawisłej sprawie odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 września 2017 r. wraz pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi uczestniczki postępowania w dniu 7 listopada 2017 r. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 7 grudnia 2017 r. W ustawowym terminie została wniesiona skarga kasacyjna, która jednak nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Stwierdzić zatem należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę, która nie posiada kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. sprawia, że skarga taka obarczona jest nieusuwalnym brakiem formalnym. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.