II SA/Gl 929/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg W. Z. i G.S. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w kwestii wniosku G.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 929/17; postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargi W. Z. i G. S. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W dniu 3 lutego 2018 r. skarżącej został doręczony odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 14 marca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał tut Sądowi skargę kasacyjną wniesioną od tego wyroku przez G. S. Jak wynika z akt sprawy skarga kasacyjna została w dniu 5 marca 2018 r. nadana za pośrednictwem poczty bezpośrednio do Sądu drugiej instancji. Nadto, w aktach sprawy znajduje się pismo procesowe skarżącej nadane na poczcie w dniu 6 marca 2018 r. skierowane do tut. Sądu, w którym skarżąca wskazuje, że przesyła w załączeniu dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz opłaty skarbowej, które omyłkowo nie zostały włożone do koperty wraz ze skargą kasacyjną. W dniu 12 marca 2018 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia powyższej skargi kasacyjnej. Wyjaśniła, że upoważniła fachowego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej, lecz zastrzegła, że osobiście nada to pismo w urzędzie pocztowym. Jednakże na skutek złego stanu zdrowia i trudności osobistych (grypa i konieczność sprawowania opieki nad niepełnosprawnym małżonkiem), skarżąca błędnie zaadresowała przesyłkę na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca wyjaśniła, że nie ma możliwości udokumentowania choroby, gdyż leczyła się sama powszechnie dostępnymi środkami farmakologicznymi, z braku możliwości dostania się do lekarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpatrywanej sprawy przyjąć należy, w dacie sporządzenia wniosku o przywrócenie terminu stan zdrowia skarżącej uległ polepszeniu i w tej dacie zorientowała się ona, iż błędnie nadała skargę kasacyjną. W tym samym dniu skarżąca przesłała za pośrednictwem poczty przedmiotowy wniosek wraz z egzemplarzem skargi kasacyjnej. Przechodząc natomiast do oceny okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, Sąd uznał, że skarżąca w wystarczający sposób uprawdopodobniła brak swojej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Choć w istocie skarżąca nie przedłożyła do akt żadnego dokumentu potwierdzającego jej zły stan zdrowia nie można wykluczyć, że w dniu 5 marca 2018 r., a zatem w dacie nadania na poczcie skargi kasacyjnej, wskutek złego samopoczucia skarżąca dokonała błędnego wskazania adresata przesyłki i pozostawała w omyłkowym przeświadczeniu, że skarga kasacyjna została przesłana w prawidłowym trybie. Potwierdza to fakt, że następnego dnia skarżąca przesyłka do tut. Sądu pismo, w którym wskazuje, że zapomniała włożyć do wcześniejszej przesyłki zawierającej skargę kasacyjną, określonych dokumentów, które dosyła. Kierując się doświadczeniem życiowym Sąd za wiarygodne uznał twierdzenia skarżącej dotyczące braku możliwości skorzystania z opieki lekarskiej i samodzielnemu podjęciu działań mających na celu poprawę stanu zdrowia, a także skutki złej kondycji zdrowotnej na podejmowane czynności procesowe, w kontekście konieczności sprawowania opieki nad niepełnosprawnym małżonkiem. Mając na uwadze powyższe okoliczności podkreślić wymaga, że instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności, aczkolwiek mająca charakter wyjątkowy w stosunku do wyrażonej w art. 85 Ppsa zasady, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, ma umożliwić uwolnienie się przez stronę od negatywnych skutków uchybienia i tym samym zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd. Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jednocześnie mając na względzie zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego, należało przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej, w oparciu o regulację art. 86 § 1 Ppsa.