II SA/Gl 935/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-09-24

Skład orzekający: Maria Taniewska - Banacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie o wymeldowanie może zostać wstrzymana w wykonaniu na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Decyzja o umorzeniu postępowania nie jest aktem, który nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie rodzi ona dla strony żadnych praw ani obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub przymusowo. W związku z tym nie może spowodować niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w tym przepisie, co uniemożliwia uwzględnienie wniosku o jej wstrzymanie.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta o umorzeniu postępowania w sprawie o wymeldowanie. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej uprawomocnienie się spowoduje brak stałego miejsca zameldowania, co jest niedopuszczalne. Organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do ustosunkowania się do wniosku.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o wymeldowanie w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] mocą której utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie o wymeldowanie J.S. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy [...] w C.. W skardze z dnia [...] r. na decyzję organu drugiej instancji zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. J.S. w uzasadnieniu skargi podniósł, że konsekwencją ewentualnego uprawomocnienia się zaskarżonego aktu będzie brak stałego miejsca zameldowania skarżącego, co zgodnie z obowiązującym prawem jest niedopuszczalne. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2012 r. uczestnikowi postępowania doręczono między innymi odpis skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie trzech dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania aktu. Na powyższe wezwanie nie udzielono jednak odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Decyzja o umorzeniu postępowania niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II OZ 929/09, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku jest decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania. Nie rodzi ona dla strony żadnych praw ani obowiązków określonych prawem materialnym, a które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy, nie nadaje się zatem do wykonywania w rozumiany powyżej sposób i nie mogła spowodować niebezpieczeństwa, o którym mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów nie jest możliwe uwzględnienie wniosku skarżącego przez Sąd i pozbawienia takiej decyzji skuteczności w ramach sądowej ochrony tymczasowej. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło