II SA/Gl 937/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy Z.N. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, że w gospodarstwie domowym pozostaje z córką i wnuczką, które są bezrobotne i nie uzyskują dochodów. Strona zamieszkuje w budynku o pow. 40 m2, usytuowanym na nieruchomości o pow. 1000 m2. Zadeklarowała, że nie posiada żadnego majątku, a jedynym źródłem utrzymania się jej rodziny jest świadczenie emerytalne skarżącej w wysokości 1359 zł. Strona sporządziła zestawienie swoich miesięcznych wydatków, w którego wynika, że niemal w całości pochłaniają one uzyskiwany przez nią dochód. Do druku formularza dołączono szereg dokumentów obrazujących sytuację materialną strony. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Sytuacja materialna i rodzinna Z.N. nie budzi zastrzeżeń, a wobec tego przyjęto, zgodnie z oświadczeniem strony, że jedynym źródłem dochodu w jej rodzinie jest świadczenie emerytalne wnioskodawczyni (około 1300 zł), które musi zaspokajać potrzeby trzech osób. Skarżąca nie przedstawiła co prawda dokumentów obejmujących wszystkie, dokonywane przez nią wydatki, nie mniej jednak z tych które nadesłała można wywnioskować, że w istocie sytuacja jej rodziny jest trudna, a strona nie będzie w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Udokumentowano natomiast fakt, iż zarówno córka jak i wnuczka strony są osobami bezrobotnymi, pozbawionymi prawa do zasiłku. W takiej sytuacji nie sposób oczekiwać, że strona będzie w stanie samodzielnie ponieść koszty postępowania sądowego. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.