II SA/Gl 939/07

Dnia 10 stycznia 2008 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Ewa Krawczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. i M. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] roku – Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę M. M. Pismem z dnia [...] roku S. i M. M. wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] roku, wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia, mocą której utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie nakazania skarżącemu rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego zlokalizowanego w granicy posesji przy ulicy [...] w J. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 listopada 2007 roku, skarżący M. M. został wezwany do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie, skarżący M. M. nie zastosował się do wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z mocy uregulowania przepisu art. 57 § 1 p.p.s.a. wymóg ten ma zastosowanie również do skargi. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy skarga została podpisana jedynie przez S. M. Skarżący M. M. - wezwany do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia - wezwanie to pozostawił bez odpowiedzi. Takie działanie skarżącego - wobec treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła jej braków formalnych, skutkować musiało jej odrzuceniem. W konkluzji, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.