II SA/Gl 940/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w W. na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Rada Miejska w W. w dniu [...] r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia w W. strefy płatnego parkowania, stawek opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, wysokości opłat dodatkowych oraz sposobu ich pobierania. Na powyższy akt prawa miejscowego pismem z dnia [...] r. Prokurator Rejonowy w W. wniósł, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę. Pismem z dnia [...] r. Prokurator Okręgowy w G. cofnął skargę. Zgodnie z art. 8b ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (t.j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599 ze zm.) prokurator przełożony może przejmować sprawy prowadzone przez prokuratorów podległych i wykonywać ich czynności, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W przepisie tym wyrażona została jedna z zasad dotyczących organizacji prokuratury, a mianowicie zasada dewolucji, której istota sprowadza się do możliwości przejęcia przez prokuratora przełożonego wszelkich czynności leżących w kompetencji prokuratora podległego. Skarżącym w niniejszym postępowaniu jest Prokurator Rejonowy w W., zaś cofającym skargę - Prokurator Prokuratury Okręgowej w G. Jednakże w oparciu o brzmienie powyższego przepisu Sąd uznał, iż pismo z dnia [...] r. zostało skierowane przez stronę skarżącą. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 2 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania sądowego nie rozstrzygnięto, gdyż wobec ustawowego zwolnienia prokuratora z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 pkt 2 p.p.s.a.) zaniechano wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.