II SA/Gl 942/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Dziuk po rozpoznaniu w dniu 16 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. w [...] w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 8 maja 2024 r. nr SKO.4113.2.2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odpadów p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 14 maja 2024 r. Tym samym termin do wniesienia skargi upływał w dniu 13 czerwca 2024 r. Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 17 czerwca 2024 r., a zatem uznać należało, że wniesiono ją z uchybieniem terminu. Z kolei w myśl art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosowanie zaś do art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy albo organ osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Podkreślić zatem należy, że to na stronie, stosownie do treści art. 29 P.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowanie do działania w imieniu spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego. Na gruncie analizowanych przepisów został w literaturze przedmiotu zaprezentowany pogląd, zgodnie z którym w przypadku gdy "skargę wnosi osoba prawna, skarga powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w KRS. W przeciwnym razie jest to brak formalny skargi (...)" (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, s. 187). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie przedłożyła wraz ze skargą dokumentów ukazujących sposób reprezentacji spółki, wobec czego została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu z KRS. Mimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania, strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, co prawda nadesłano dokument w postaci wydruku przedstawiającego dane zawarte na stronie ekrs mające określić sposób reprezentacji, jednak należy wskazać, że przesłany wydruk nie został należycie uwierzytelniony, a także nie zawiera pełnych informacji pozwalających ocenić sposób reprezentacji strony skarżącej. Załączony dokument przedstawia jedynie część informacji zawartych w KRS, co uniemożliwia Sądowi ustalenie sposobu reprezentacji skarżącej spółki, a więc również weryfikację, czy osoba wnosząca w imieniu strony skarżącej skargę jest prawidłowo do tej czynności upoważniona. Nie można więc uznać, że braki formalne skargi zostały w ten sposób usunięte. Mimo wezwania Sądu nie nadesłano również wymaganych odpisów skargi. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.