II SA/Gl 944/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 sierpnia 2016 r. przedsiębiorca W. J., reprezentowany przez pełnomocnika, wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu. Na podstawie zarządzenia z dnia 7 października 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłanie odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Wezwano także do wykazania, że osoba pełnomocnika należy do kręgu podmiotów ustawowo wskazanych jako pełnomocnicy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Do wykonania wezwania zakreślono termin 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 października 2016 r. Dnia następnego na adres Sądu nadano pismo procesowe z dnia 19 października 2016 r. wraz z załącznikami w postaci pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego do reprezentacji w sprawie swojemu pracownikowi, który złożył w jego imieniu skargę, a także bankowe dowody wpłaty opłaty skarbowej oraz sądowej. Do dnia posiedzenia niejawnego do Sądu nie wpłynął wymagany odpis skargi ani pismo, w którym podano by wartość przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie do treści art. 216 Ppsa, jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Przedmiot zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie stanowi niewątpliwie należność pieniężna, gdyż zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Starosty [...] w sprawie wynagrodzenia za dozór wskazanych w tym akcie pojazdów. Jednocześnie, zgodnie z art. 57 § 1 Ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tzn. zawierać stosownie do treści art. 47 § 1 i 2 Ppsa, jej odpisy i odpisy załączników celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Wyjaśnić należy, że również, że stosownie do regulacji ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 Ppsa), a krąg podmiot uprawnionych do działania w tym charakterze został określony w art. 35 Ppsa, gdzie wskazano, że pełnomocnikiem przedsiębiorcy może być jego pracownik. Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Prawidłowo zatem wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik ten w wyznaczonym terminie nie uzupełnił jednak wszystkich braków skargi, mimo, że wezwanie sądowe z dnia 13 października 2016 r. w sposób czytelny wskazuje, jakimi brakami skarga została obarczona. Tymczasem pełnomocnik skarżącego nie nadesłał odpisu skargi oraz nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. Uiścił natomiast na rachunek Sądu kwotę 100 zł, wskazując jedynie, że opłata ta dotyczy niniejszej sprawy. Ta ostatnia czynność w żaden sposób nie zwolniła pełnomocnika z obowiązku podania wartości przedmiotu zaskarżenia, brak również szczegółowej informacji, jakim tytułem opłata ta została uiszczona. Wobec powyższego Sąd, obowiązany jest skargę odrzucić, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.