II SA/Gl 945/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 31 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi A sp. z. o.o. sp. k. w B. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 czerwca 2020 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 23 czerwca 2020 r., pełnomocnik fachowy strony skarżącej złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody Śląskiego wymienioną w sentencji postanowienia. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej wraz z prawidłowym pouczeniem w dniu 15 kwietnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego (art. 83 § 1 p.p.s.a.). Termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest terminem oznaczonym w dniach. Zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, a jeżeli początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym ono nastąpiło. Początkiem terminu na wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest doręczenie skarżonej decyzji, a zatem dzień jej doręczenia nie może być uwzględniany przy jego obliczeniu. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 15 zzs. ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 2020 r., poz. 568) bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowoadminstracyjnych W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Terminy te na mocy art. 68 ust. 6. ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-COV-2 (Dz.U. z 2020, poz. 875) rozpoczynają bieg lub biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie tej ustawy, które nastąpiło w dniu 16 maja 2020 r. W związku z tym w przedmiotowej sprawie mimo doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 kwietnia 2020 r., termin na wniesienie skargi nie rozpoczął biegu następnego dnia po tym zdarzeniu. Termin ten rozpoczął bieg w dniu 24 maja 2020 r., który stanowi pierwszy dzień jego biegu. Termin na złożenie skargi, w opisanym stanie faktycznym, dla strony skarżącej upływał zatem z dniem 22 czerwca 2020 r. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. nadanie pisma w placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, a zatem strona skarżąca wniosła skargę w dniu 23 czerwca 2020 r. Oznacza to, że strona skarżąca uchybiła terminowi na wniesienie skargi, określonemu w przywołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przy obliczeniach należało uwzględnić okoliczność, że miesiąc maj liczy 31 dni, a dyspozycja art. 83 § 2 p.p.s.a. dotyczy jedynie ostatniego dnia terminu, nie natomiast pierwszego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd działając na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę.