II SA/Gl 946/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...]. Pismem z dnia 7 października 2005 r. skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., którą uchylono decyzję Prezydent Miasta P. z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca "A" spółce z o.o. pozwolenia na rozbudowę zakładu zlokalizowanego na parcelach nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] przy ul. [...] w P. Jednocześnie skarżąca zwróciła się do organu odwoławczego o wstrzymanie wykonania wydanej decyzji. Wniosek ten nie został przez organ uwzględniony. W tej sytuacji Spółka "A" złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny. Wniosek taki został zawarty w pismach skarżącej z dnia 14 listopada 2005 r. oraz z dnia 5 stycznia 2006 r. Na jego uzasadnienie skarżąca podała, że wstrzymanie prowadzonych robót budowlanych grozi inwestorowi znaczną szkodą i wywołaniem nieodwracalnych skutków. Budowa rozpoczęta została na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę a proces inwestycyjny nie został jeszcze zakończony. Jednocześnie wykonana została już znaczna część prac. Ich finansowanie odbywa się z wykorzystaniem kredytów. Przerwanie prac lub opóźnienie w ich wykonaniu doprowadzi do poważnych strat firmy. Uczestnicy postępowania, poinformowani o wniosku skarżącej i możliwości ustosunkowania się do niego, w wyznaczonym terminie nie zajęli stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania, na wniosek skarżącego, orzeka Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie (art. 61 § 3 PoPPSA). Zastosowanie wstrzymania wykonania zatem może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Ciężar wykazania, że wykonywanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na osobach domagających się wstrzymania wykonania aktu. Wniosek o wstrzymanie wykonania powinien zatem zawierać informacje o stanie faktycznym i argumenty, odnoszące się do przesłanek wstrzymania wykonania. W złożonym wniosku skarżąca domagając się wstrzymania decyzji uchylającej udzielone pozwolenie na budowę podniosła, że z wykorzystaniem znacznych środków, pochodzących w części z kredytów bankowych, rozpoczęła legalną budowę. Poziom dotychczasowych nakładów określono na kwotę ok. 23 milionów złotych. Uchylenie udzielonego pozwolenia prowadzi do wstrzymania możliwości prowadzenia prac i grozi zmarnotrawieniem poczynionych nakładów, tudzież opóźnia w sposób nieodwracalny ukończenie prac, warunkujące dalsze czynności w sprawie. W ocenie Sądu podane we wniosku okoliczności faktyczne uzasadniają przyjęcie, że zahamowanie na obecnym etapie postępowania prac prowadzonych przez skarżącą może doprowadzić do następstw dla strony bardzo niekorzystnych, w wymiarze finansowym grożących szkodą w znacznym wymiarze. Zasady doświadczenia życiowego potwierdzają, że prowadzenie robót budowlanych, zwłaszcza obiektów dużych i szczególnego przeznaczenia, związane jest z koniecznością nie tylko zaangażowania znacznych środków, ale i sprawnego zorganizowania prac budowlanych, co wiąże się z zapewnienie ich płynności. Jak wynika ze stanu sprawy, roboty w obiekcie zostały już wykonane w znacznym zakresie, należy zatem dać wiarę skarżącej, iż doszło do zaplanowania i zorganizowania toku prac wymagających rytmicznego ich prowadzenia. Skoro prace te niewątpliwie nie są wykonywane sposobem gospodarczym, należy uznać iż ich przerwanie może doprowadzić do znacznych strat po stronie skarżącej. Mając na względzie podaną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.