II SA/Gl 950/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.),, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant specjalista Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. M. na akt Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie: odmowy zwrotu pobranych opłat za postój w strefie płatnego parkowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Dnia 28 sierpnia 2015 r. K. M. zam. ul. [...] w R. złożył do tutejszego Sądu skargi na: - uchwalę nr [...] Rady Miasta R. z dnia [...] r. w sprawie: parkowania pojazdów samochodowych na drogach publicznych i wysokości opłat z tego tytułu, - "decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. w sprawie zwrotu nienależnie pobranych opłat w Strefie Płatnego Parkowania w R.". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tutejszego Sądu powyższe sprawy zostały rozdzielone, a przedmiotem rozpatrywanej jest skarga K. M. na akt z dnia [...] r. określany przez skarżącego jako "decyzja". W istocie stanowi ona jednak jedynie odpowiedź Prezydenta Miasta R. na żądania finansowe K. M. Otóż pismem z dnia 4 sierpnia 2015 r. wystąpił on do organu administracji o zwrot kwoty 233 złotych na którą składają się: - 8 zł (4x2 zł) za opłatę za parkowanie, - 25 zł za przygotowanie pisma skierowanego do organu, - 200 zł (4x50 zł) tytułem kary za niesłusznie pobrane opłaty za parkowanie. W ocenie K. M. uiszczenie przez niego opłaty za łącznie 4 godziny parkowania w soboty było niezasadne. Odpowiadając w tym zakresie na pismo skarżącego Prezydent Miasta R. uznał, iż brak podstaw prawnych do zaspokojenia roszczeń skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej, jaklo p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest oświadczenie organu administracji, iż nie uznaje on roszczeń skarżącego. Tego typu czynność bez wątpienia nie może zostać uznana za jeden z aktów, o których mowa w art. 3 p.p.s.a. Nie zapadła ona w ramach jakiegokolwiek toczącego się postępowania administracyjnego. Odmowa zaspokojenia roszczenia skarżącego (w zakresie poniesionych przez niego innych kosztów) może być rozpatrywana jedynie w ramach odpowiedniego postępowania wszczętego przed sądem powszechnym. W tej sytuacji z uwagi na okoliczność, że przedmiotowa skarga dotyczyła materii nie należącej do właściwości sądów administracyjnych podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.