II SA/Gl 951/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. H.-C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...], o zatrzymaniu U. H.-C. prawa jazdy kategorii B, w związku z nieprzedstawieniem w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem oraz orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wezwaniem sądowym z dnia 13 października 2017 r. skarżąca została zobowiązana do uzasadnienia tego wniosku poprzez wskazanie okoliczności powodujących, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, tj. przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa. W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo, w którym opisała stan faktyczny sprawy zatrzymania prawa jazdy, akcentując przy tym dużą rozpiętość czasową pomiędzy wydanym wyrokiem karnym a decyzją. Zdaniem skarżącej rażące naruszenie przez organy prawa rzutuje na zasadność jej wniosku. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi zatem być umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Przy czym, wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej z podanych w w/w przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Sąd nie może domyślać się intencji strony i w interesie wnioskującego leży odpowiednie uzasadnienie składanego wniosku. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wykazała żadnych okoliczności przemawiających za udzieleniem jej powyższej ochrony. Istotne znaczenie ma fakt, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie bada zasadności samej skargi – a więc nie odnosi się do prawidłowości tego aktu. Wobec tego argumenty podnoszone przez skarżącą w istocie na poparcie zasadności skargi nie mogą być uwzględnione. Zdaniem Sądu, uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Celem decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy jest wyeliminowanie strony skarżącej jako uczestnika z ruchu drogowego, który może stworzyć potencjalne zagrożenie, a przez to ochrona pozostałych użytkowników dróg. W rezultacie wstrzymanie wykonania takiej decyzji powinno być uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel zatrzymania prawa jazdy. Takie szczególne okoliczności, w ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą. W świetle powyższego, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.