II SA/Gl 951/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji w sprawie przyznania zasiłku stałego oddala skargę. Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia [...] r. Prezydent Miasta B. zawiadomił obecnie skarżącego M. D. o wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...] r. przyznającej zasiłek stały. Następnie decyzją z dnia [...] r. nr [...] organ I instancji uchylił z dniem [...] r. decyzję nr [...] z dnia [...] r. przyznającą zasiłek stały. W decyzji z dnia [...]r . nr [...] organ I instancji w wierszu 4 (licząc od przywołania podstawy prawnej) wskazał błędnie "po rozpatrzeniu wniosku strony z dnia [...] ", w sytuacji gdy postępowanie było wszczęte z urzędu. Wnioskiem z dnia [...] r. obecnie skarżący zwrócił się do organu o sprostowanie decyzji w wyżej wymienionym zakresie. W konsekwencji postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] organ I instancji sprostował wyżej wskazaną oczywistą omyłkę pisarską "Jest: .. .(tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1508 z późn. zm.) - po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...], a winno być ... (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1508 z późn. zm.)- po wszczęciu postępowania z urzędu w dniu [...]". Zażalenie na to postanowienie złożył obecnie skarżący wyrażając niezadowolenie z rozstrzygnięcia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zaskarżonym postanowieniem utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy uznając, iż zastosowanie w sprawie rozwiązania przewidzianego w art. 113 k.p.a. było prawidłowe. Skargę na to postanowienie złożył obecnie skarżący. Zarzucił aktowi sprzeczność między sentencją a uzasadnieniem. Wskazał, że postępowanie w sprawie sprostowania oczywistej omyłki zostało wszczęte na wniosek, a nie z urzędu. Zarzucił, że Kolegium nie zbadało czy "nowy" Prezydent Miasta B. posiadał upoważnienie do wydawania postanowienia. Nadto zarzucił naruszenie art. 76 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 113 § 1 k.p.a. Wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia Kolegium na podstawie art. 145 ust.1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.),), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. "organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach". Dokonane skarżonym postanowieniem sprostowanie można uznać bezsprzecznie za oczywista pomyłkę pisarską (informacja o tym, że postępowanie, które doprowadziło do uchylenia decyzji zostało wszczęte na wniosek strony). Odnosząc się do zarzutów skargi należy uznać, że są one zupełnie nieuzasadnione i jak się wydaje, wynikają z braku zrozumienia przez skarżącego treści aktów. Sprostowanie decyzji zostało dokonane na jego wniosek, ale wszczęcie postępowania w sprawie uchylenia decyzji zostało wszczęte z urzędu. I wyjaśnieniu tej kwestii służyło postanowienie o sprostowaniu. Zarzut dotyczący wątpliwości co do kompetencji nowo wybranego Prezydenta Miasta B. Sąd uznaje za oczywiście nieuzasadniony. Nie doszło bowiem tu do zmiany organu tylko osoby piastującej określoną funkcję. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.