II SA/Gl 958/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: 1) zwolnić skarżącego z wpisu od skargi oraz wpisu od skargi kasacyjnej 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 września 2010 r. G.N. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 715 zł – zgodnie z treścią § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności skarżący, na druku urzędowego formularza, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Motywując swój wniosek wskazał, że w chwili obecnej jedynym źródłem utrzymania jego czteroosobowej rodziny jest dochód uzyskiwany przez małżonkę wnioskodawcy w kwocie 1300 zł brutto miesięcznie. Sam skarżący, ze względu na schorzenie (reumatoidalne zapalenie stawów) w chwili obecnej przebywa na zasiłku rehabilitacyjnym. W skład majątku rodziny wnioskodawcy wchodzi budynek mieszkalny o pow. 60 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 2,4 ha. G. N. zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani tez przedmiotów, których wartość przekracza 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał szereg dokumentów, z treści których wynika, że za energię elektryczną skarżący płaci 130 zł za dwa miesiące, za wodę 58 zł, za wywóz odpadów – 40 zł. Skarżący nadesłał również zaświadczenie, z którego wynika, że jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku, zaświadczenie o wysokości dochodów jego żony oraz kartę wypisową ze szpitala, potwierdzającą istnienie schorzeń. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Ocena sytuacji materialnej strony, dokonywana ze względu na złożony wniosek, opiera się, z jednej strony na ustaleniu dochodów oraz stanu posiadanego majątku, z drugiej natomiast obejmuje koszty, do poniesienia których strona jest i może być zobowiązana. Z tego punktu widzenia wniosek uznano za zasadny. Analiza informacji dotyczących stanu majątkowego i sytuacji rodzinne G. N. prowadzi do wniosku, że jest on osobą, która może mieć znaczące problemy z uiszczeniem wpisu od skargi w opisanej wyżej wysokości. W istocie bowiem tego rodzaju wydatek stanowiłby bardzo duże obciążenie w budżecie jego rodziny, zmuszając do dokonania wyboru pomiędzy opłaceniem kosztów sądowych a zaspokojeniem potrzeb egzystencjalnych. Uznano więc, że zarówno uiszczenie wpisu od skargi jak i ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej (który stanowi połowę wpisu od skargi) leży poza możliwościami finansowymi skarżącego. Z drugiej strony sytuacja materialna strony nie może być uznana za bardzo ciężką, skoro skarżący uiścił część wymaganego wpisu, tj. kwotę 200 zł. Z tego można wywnioskować, że będzie go stać na pokrycie ewentualnych innych opłat sądowych takich jak np. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.