II SA/Gl 958/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. na pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wezwania do zaprzestania naruszeń w przedmiocie przetwarzania odpadów postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 8 października 2018 r. L. G., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wezwania do zaprzestania naruszeń w przedmiocie przetwarzania odpadów. Odpowiadając na skargę pełnomocnik organu administracji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na następujące akty prawne i czynności: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej "k.p.a." oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a, 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI wyżej przywołanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skarga wniesiona przez skarżącego okazała się niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Jak wynika z powołanego wyżej przepisu właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone prawne formy działalności administracji publicznej. Zatem nie można uznać, że ww. wezwanie organu jest aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że przedmiotem skargi w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., mogą akty lub czynności, które nie mają charakteru decyzji lub postanowienia; mają charakter publicznoprawny; są skierowane do indywidualnego podmiotu i dotyczą jego uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa. Musi przy tym istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem działania) organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność. Należy przy tym podkreślić, że uprawnienie lub obowiązek wynika z przepisu prawa, jeżeli ich powstanie nie wymaga konkretyzacji w drodze decyzji administracyjnej. Zaskarżona czynność (wezwanie do zaprzestania naruszeń) nie jest aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., gdyż nie określa ono uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Władczym rozstrzygnięciem, któremu skarżący musiałby się poddać byłaby dopiero decyzja o cofnięciu zezwolenia, z uwagi na niezaniechanie naruszeń zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Biorąc pod uwagę powyższe działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.