II SA/Gl 959/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka,, Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Protokolant specjalista Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi [A] Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić skarżącej wpis sądowy w kwocie 200 (dwieście) złotych. Pismem z dnia 27 sierpnia 2015 r. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] r. nr [...], mocą której umorzono postępowanie administracyjne w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, położonych w S. działek o nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12. Pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. zwanej dalej: P.p.s.a.) uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub w konsekwencji powodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie przez Sąd postępowania w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.