II SA/Gl 959/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędzia WSA Artur Żurawik (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 maja 2017 r. sprawy ze skargi K. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta G. (dalej PINB) decyzją z dnia [...] r., nr [...], wydaną na podstawie art. 50a ust. 2 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2, ust 3, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 z późn. zm. – dalej p.b.) i art. 123 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – dalej k.p.a.), nakazał K. R. rozbiórkę muru ogniowego o wysokości 32 cm, pokrycia dachowego, obróbek blacharskich kosza i okapu. W jednym piśmie datowanym na dzień [...] r. K. R. poprzez pełnomocnika złożyła odwołanie od ww. decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej WINB) postanowieniem z dnia [...] r., znak [...], wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie jw. W uzasadnieniu m. in. podano, że rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie w dniu [...] r. (doręczenie zastępcze), zatem termin do złożenia odwołania upłynął w dniu [...] r. Odwołanie zostało złożone osobiście w organie w dniu [...] r. Wniosek o przywrócenie terminu został rozpatrzony przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który w postanowieniu z dnia [...] r. odmówił przywrócenia terminu. Konsekwencją wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu jest konieczność wydania postanowienia o uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Skargę na powyższe postanowienie WINB w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania złożyła K. R. W uzasadnieniu skargi strona zakwestionowała prawidłowość doręczenia jej przesyłki zawierającej decyzję organu I instancji. Według strony przesyłka była awizowana jednokrotnie, a ponadto nie pozostawiono informacji o konieczności odbioru przesyłki poleconej. W konsekwencji nie mógł zajść skutek doręczenia, bowiem taki skutek zachodzi jedynie, gdy strona została prawidłowo zawiadomiona o przesyłce poleconej. W celu uprawdopodobnienia wskazanych okoliczności strona dołączyła do skargi swoją reklamację przesyłki, a także odpowiedź Poczty Polskiej S.A. W skardze podniosła szereg zarzutów w stosunku do decyzji organu I instancji dotyczących nakazanego obowiązku rozbiórki. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonych postanowieniach, iż brak jest podstaw do przywrócenia terminu, a w związku z odmową przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, konieczne było stwierdzenie uchybienia terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. Co do zasady wg art. 129 §2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. §2 tego przepisu wskazuje jednak, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że w dniu [...] r. w organie nadzoru budowlanego stawił się pełnomocnik skarżącej A. R., któremu doręczono za pokwitowaniem kopię przedmiotowej decyzji, wcześniej doręczonej za pośrednictwem Poczty Polskiej. Wniosek o przywrócenie terminu został jednak złożony po upływie wymaganych 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (dopiero w dniu [...] r.), zatem z naruszeniem wymogów art. 58 §2 k.p.a. To skutkowało wydaniem postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Sprawa ta była przedmiotem skargi rozpoznawanej przed tut. Sądem pod sygn. II SA/Gl 960/16. Konsekwencją tego było również stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie bowiem z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia m. in. uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Nie doszło zatem do naruszenia art. 134 k.p.a., ani też innych przepisów, uzasadniających uwzględnienie skargi. Merytoryczne argumenty dotyczące wadliwości decyzji z dnia [...] r., nr [...], nie podlegały ocenie w niniejszym postępowaniu. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nastąpiło zgodnie z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.