II SA/Gl 96/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik,, Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2009r. sprawy ze skargi I.K. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...). nr (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...], Prezydent Miasta Z., po rozpoznaniu wniosku obecnie skarżącej I. K. o zawieszenie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę obejmującego przebudowę pomieszczeń sklepu [...] i usług [...] wraz ze zmianą ich sposobu użytkowania na pomieszczenia [...] oraz [...] w budynku położonym w Z. przy ul. [...], odmówił zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu organ wskazał, iż nie zachodzą przesłanki zawieszenia z art. 97 § 1 pkt 4 i art. 98 § 1 kpa. Nie toczy się bowiem żadne postępowanie w stosunku do wnioskowanego lokalu. Ponadto organ pierwszej instancji zauważył, że skarżąca nie jest stroną przedmiotowego postępowania. Na skutek wniesionego przez skarżącą zażalenia na to postanowienie, Wojewoda Ś. zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że wobec umorzenia postępowania prowadzonego przed organami nadzoru budowlanego w sprawie nie występuje jakiekolwiek zagadnienie wstępne, które uzasadniałoby zawieszenie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. W skardze wniesionej do sądu administracyjnego skarżąca domagała się zawieszenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, wznowienia postępowania w sprawie zmiany warunków zabudowy i dopuszczenia jej do udziału w tym postępowaniu, wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, a ponadto przyznania prawa pomocy. Wskazała szereg postępowań wszczętych z jej inicjatywy w sprawie spornego lokalu. Zarzuciła także naruszenie art. 28 kpa stwierdzając, że przymiot strony wynikać może także ze spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie odwołując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ wskazał ponadto, że skarżąca wniosła również skargę do sądu na decyzję Wojewody Ś. rozstrzygającą sprawę co do istoty. Sąd z urzędu ustalił, że sprawa ze skargi na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie pozwolenia na budowę, zawisła przed tut. Sądem pod sygn. akt II SA/Gl 172/08, a wyrokiem z dnia 18 grudnia 2008 r. skarga ta została oddalona. Wyrok ten nie jest jednak prawomocny. Pismem z dnia [...] r. uczestnik postępowania [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w Z. wniosła o oddalenie skargi podnosząc, że skarżącej nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu, w którym stroną jest Spółdzielnia Mieszkaniowa. Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego nie daje skarżącej legitymacji w postępowaniu dotyczącym zagospodarowania terenów sąsiednich. Na rozprawie w dniu 11 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę zwracając dodatkowo uwagę na ciężkie kalectwo skarżącej. Wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a., skargę do sądu administracyjnego może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny. Legitymację skargową posiada zatem tylko ten, komu przepis prawa materialnego przyznaje uprawnienia w jakimś zakresie, co skutkuje tym, że uprawnień tych osoba ta może bronić. Podstawą do formułowania roszczeń i wysuwania żądań nie jest natomiast interes faktyczny w załatwieniu jakiejś sprawy. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu prowadzonym na gruncie prawa budowlanego, dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę. Przepisy prawa budowlanego ściśle określają, kto może być stroną postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006, Nr 156, poz. 1118 ze zm.), stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przepis ten zawiera zamknięty krąg podmiotów, wśród których nie zostali wymienieni posiadacze czy najemcy lokali mieszkalnych, jak również osoby dysponujące spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego. Bezsporne jest w sprawie, że skarżąca nie należy do żadnej z kategorii podmiotów wymienionych w art. 28 ust. 2 prawa budowlanego. Z tego względu nie mogła mieć statusu strony w postępowaniu w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę i w konsekwencji, nie może skutecznie złożyć skargi do sądu administracyjnego, nie legitymuje się bowiem interesem prawnym. Należy zaznaczyć, że status strony postępowania nie zależy od uznania organu administracji, lecz musi mieć umocowanie w przepisach prawa. Z tego powodu pozbawione podstaw i bezskuteczne były jakiekolwiek deklaracje organów, dotyczące uznania skarżącej za stronę. Mając na uwadze podniesione okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.s.a. orzekł jak w sentencji. Wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej został skierowany do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.