II SA/Gl 96/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. M. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonanych robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. C. M. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach skargę za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Wobec braku jednoznacznego wskazania jej przedmiotu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 grudnia 2010 r., skarżący został wezwany do sprecyzowania treści skargi, w szczególności do oznaczenia decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, daty jego wydania oraz numeru sprawy, pod jaką toczyło się postępowania administracyjne. W piśmie procesowym z dnia 12 stycznia 2011 r. C. M. wyjaśnił, że przedmiotem jego skargi jest między innymi "decyzja nr [...] z dnia [...] umorzenie postępowania w sprawie zmiany konstrukcji dachu budynku mieszkalnego w J. przy ulicy [...] inwestor Pani D. K. i Pani M. W.". Jak wynika z akt administracyjnych skarżący został prawidłowo pouczony o prawie do wniesienia odwołania do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w terminie 14 dni od dnia otrzymania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W omawianym przypadku takim środkiem jest odwołanie, o którym mowa w art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 późn. zm. - zwanej dalej KPA). Przed wniesieniem skargi do Sądu należało więc wystąpić ze wspomnianym odwołaniem do organu wyższego stopnia, którym w realiach rozpoznawanej sprawy był [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Co prawda z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 7 lutego 2011 r. przesłanego do tutejszego Sądu wraz z aktami administracyjnymi wynika, że przed organem drugiej instancji toczyło się już postępowanie w sprawie odwołania C. M. od decyzji będącej przedmiotem skargi, które to postępowanie zakończone zostało decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji, jednak skarżący wyraźnie wskazał, że jego zamiarem jest zaskarżenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r. Podkreślić w tym miejscu należy, że jedną z zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjnym jest zasada dwuinstancyjności, przewidziana w art. 15 KPA, której istota polega na tym, że każda sprawa administracyjna podlega dwukrotnemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu. Ograniczenie tej zasady może być wprowadzone tylko przepisem ustawy. Postępowanie przed sądem administracyjnym może być wszczęte względem aktu, co do którego strona wyczerpała środki odwoławcze przysługujące jej w administracyjnym toku instancji (por. art. 52 p.p.s.a.). Wobec powyższego wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ I instancji należy uznać za niedopuszczalne, a w konsekwencji taka skarga musi zostać odrzucona. Mając to na uwadze Sąd postanowił orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.