II SA/Gl 960/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wygaśnięcia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. Pismem z dnia 3 listopada 2011 r. J. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wygaśnięcia pozwolenia na budowę. W nadesłanych przez organ aktach administracyjnych znajdowało się pełnomocnictwo z dnia 10 października 2007 r. udzielone J. S. przez zamieszkałą za granicą uczestniczkę postępowania M. O. W pełnomocnictwie tym wskazano, że obejmuje ono umocowanie do reprezentowania M. O. przed sądem w sprawach alimentacyjnych oraz we wszystkich urzędach i instytucjach państwowych dotyczących spraw prawno – administracyjnych związanych z osobą M. O., a także do dysponowania jej majątkiem na zasadach zarządu zwykłego. Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2011 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał J. S. do nadesłania pełnomocnictwa udzielonego mu przez M. O. do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi wskazując, że pełnomocnictwo z dnia 10 października 2007 r. nie zawiera takiego umocowania. Zaznaczono, że nieprzedłożenie żądanego pełnomocnictwa w wyznaczonym 14 dniowym terminie będzie skutkowało odmową dopuszczenia J. S. w charakterze pełnomocnika uczestnika postępowania. Z uwagi na bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu Przewodniczący Wydziału II w dniu 1 marca 2012 r. zarządził o doręczeniu M. O. - na adres w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, odpisu skargi i odpowiedzi na skargę, a także pouczenia o konieczności ustanowienia pełnomocnika w kraju ( art. 299 § 3 ppsa). W wyniku przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego z Pocztą Polską oraz w świetle pisma Dyrektora Regionu Poczty Polskiej z dnia 14 sierpnia 2012 r. ustalono, że przesyłkę kierowaną do M. O. uznano za zaginioną. W związku z powyższym Zastępca Przewodniczącego Wydziału II pismem z dnia 29 sierpnia 2012 r. zwrócił się do Konsulatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Nowym Yorku z prośbą o spowodowanie doręczenia M. O. przesyłki zawierającej dokumenty sądowe wraz z pouczeniem. W piśmie z dna 14 stycznia 2013 r. Wicekonsul RP w Nowym Yorku poinformował, że pisma adresowane do M. O. zostały przesłane w dniu 7 listopada 2012 r., jednakże w dniu 27 grudnia 2012 r. zostały zwrócone przez pocztę amerykańską z adnotacją – adresat wyprowadził się z podanego adresu, brak możliwości doręczenia. Z uwagi na wskazane okoliczności Sąd zwrócił się w dniu 6 lutego 2013 r. do organu, strony skarżącej oraz J. S. o wskazanie w terminie 7 dni aktualnego adresu M. O., bądź też wskazania osoby i adresu pełnomocnika do doręczeń tego uczestnika. W korespondencji kierowanej do skarżącego wezwaniu nadano rygor zawieszenia postępowania sądowego. W odpowiedzi na ww. wezwanie J. S. w piśmie z dnia 18 lutego 2013 r. poinformował, że adres jego siostry ( M. O. ) jest prawidłowy, jednak z uwagi na uporczywe nękanie jej korespondencją z różnych instytucji państwowych M. O. ustanowiła go ( J. S.) swoim pełnomocnikiem i w związku z tym osobiście nie odbiera ona żadnej korespondencji. Kontakt listowy ze wskazaną uczestniczką możliwy jest tylko za pośrednictwem J. S. Na wezwanie odpowiedział również skarżący, który w piśmie z dnia 15 lutego 2013 r. poinformował, że nie zna adresu swojej byłej żony M. O., gdyż od 19 lat nie utrzymuje z nią żadnych kontaktów. Z uwagi na treść pisma J. S. z dnia 18 lutego 2013 r. Sąd poinformował go, że może zostać ustanowiony przez uczestniczkę postępowania pełnomocnikiem do doręczeń i wówczas wszelka korespondencja w przedmiotowej sprawie będzie kierowana na jego adres. Wskazano, że niezbędnym wymogiem formalnym jest nadesłanie do Sądu pełnomocnictwa udzielonego przez M. O. obejmującego umocowanie do odbioru korespondencji. Wobec braku odpowiedzi Sąd ponownie zwrócił się do J. S. o udzielenie informacji czy zostało mu udzielone pełnomocnictwo procesowe lub pełnomocnictwo do doręczeń pism udzielone przez M. O. Ponownie zwrócono się również do skarżącego J. O. o wskazanie aktualnego miejsca pobytu uczestniczki postępowania. Wyznaczono termin 14 dni pod rygorem zawieszenia postępowania. Następnie, zarówno organ jak i J. S. nadesłali kopię, znajdującego się w aktach administracyjnych pełnomocnictwa z dnia 10 października 2007 r. Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2013 r. Sąd poinformował J. S., że nadesłane pełnomocnictwo nie obejmuje postępowania przed sądami administracyjnymi i nie jest również pełnomocnictwem do doręczeń. Wskazano, że treść pełnomocnictwa musi w sposób wyraźny i nie budzący wątpliwości wskazywać jaki jest zakres udzielonego umocowania, jednocześnie ponownie wezwano do nadesłania pełnomocnictwa procesowego lub do doręczeń, jeśli takowe pełnomocnictwa zostały mu udzielone. W piśmie z dnia 15 kwietnia J. S. poinformował, że pełnomocnictwo z dnia 10 października 2007 r. było dotychczas uznawane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako pełnomocnictwo do doręczeń i do postępowania przez sądami. Natomiast skarżący w piśmie z dnia 24 kwietnia 2013 r. ponownie oświadczył, że nie zna miejsca pobytu swojej byłej małżonki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek niewykonania przez skarżącego zarządzeń, nie można nadać sprawie dalszego biegu. Brak wskazania aktualnego adresu uczestnika postępowania, uniemożliwia Sądowi skuteczne zawiadomienie go o toczącym się postępowaniu przed sądem. Tym samym w ocenie Sądu, pomimo wielu podejmowanych prób ustalenia adresu uczestniczki postępowania M. O., w sprawie wystąpiła wymieniona wyżej przesłanka umożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania sądowego z urzędu, z uwagi na niemożność nadania sprawie dalszego biegu, wskutek braku adresu uczestnika postępowania. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 w zw. z art. 131 powołanej ustawy, postanowił orzec jak w sentencji