II SA/Gl 962/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik ( spr. ) Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Protokolant referent Jolanta Czarnata po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2007 r. sprawy ze skargi B. L. i J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. stwierdziło niedopuszczalność odwołania B. L. od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...]. Decyzją tą zatwierdzono rozgraniczenie nieruchomości położonej w miejscowości Z. oznaczonej jako działki nr A i nr B k.m. [...] stanowiącej własność B. N. z nieruchomością oznaczoną jako działka nr C i nr D stanowiącej własność D. K.. W podstawie prawnej postanowienia Kolegium wskazało przepis art. 134 k.p.a. W uzasadnieniu zaś stwierdziło, że wyrokiem z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt III SA/Gl 47/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...], którą umorzono postępowanie odwoławcze w sprawie wobec stwierdzenia, że wnoszący odwołanie od decyzji zatwierdzającej projekt rozgraniczenia opisanych nieruchomości nie jest stroną tego postępowania. Rozpatrując na skutek tego wyroku ponownie odwołanie B. L. SKO w C. wskazało na przepis art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ) stanowiący, że strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granic może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi. W tym stanie rzeczy, kierując się normą zamieszczoną w przepisie art. 134 k.p.a., należało uznać niedopuszczalność wniesionego odwołania z przyczyn przedmiotowych. Skargę na to postanowienie wnieśli J. i B. L. domagając się ponownego rozpoznania sprawy "na ich korzyść". Podali, że do dnia dzisiejszego nie otrzymali decyzji rozgraniczeniowej z dnia [...]r. mimo, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując ich poprzednią skargę uznał ich za stronę postępowania. Zarzucili SKO w C. podtrzymanie swojej poprzedniej decyzji, zamiast "przesłania sprawy według właściwości". W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie wskazując, że ponownie rozpatrując odwołanie B. L. było związane oceną prawną wyrażoną w opisanym wyżej wyroku WSA w Gliwicach. W wyroku tym Sąd wskazał wprost na naruszenie poprzednim orzeczeniem przepisu art. 33 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W tak ukształtowanym stanie faktycznym i prawnym SKO zostało zatem zobowiązane do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W piśmie procesowym z dnia [...] 2007 r. skarżący wnieśli o dokładne przeanalizowanie ich sprawy. Wskazali, że zostali pominięci przez geodetę jako strona w postępowaniu rozgraniczeniowym mimo, że są współwłaścicielami działki nr E, z którą graniczy nieruchomość B. N.. Dotychczas też nie otrzymali decyzji Wójta Gminy K. zatwierdzającej projekt rozgraniczenia nieruchomości, który narusza ich własność, bowiem przesuwa jeden z punktów ( nr [...]) granicznych 2 metry w głąb ich działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie mogła odnieść skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach kontrolujący zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ) zaskarżone postanowienie w aspekcie jego zgodności z prawem uznał, że nie narusza ono przepisów prawa materialnego, a także nie narusza przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przystępując do merytorycznej kontroli zaskarżonego postanowienia po pierwsze należy wskazać, że wydane ono zostało w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepis ten wskazuje na dwie przesłanki skutecznego wniesienia odwołania, a mianowicie jego dopuszczalności oraz wniesienia go w przepisanym terminie. Ta druga przesłanka ma charakter konkretny, natomiast kwestia dopuszczalności, czy też niedopuszczalności wniesienia odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej ma charakter ogólny i nie została bliżej określona przepisami k.p.a. Przyjmuje się, że negatywna przesłanka niedopuszczalności odwołania obejmuje zróżnicowaną grupę przyczyn zarówno o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Podstawowe przyczyny niedopuszczalności odwołania natury przedmiotowej to : a) nieistnienie w sensie prawnym przedmiotu zaskarżenia ( nieistnienie decyzji administracyjnej w znaczeniu prawnym, np. ze względu na jej niedoręczenie którejkolwiek ze stron postępowania, czynność organu nie jest decyzją, lecz czynnością materialno-techniczną); b) niezaskarżalność określonych rodzajów decyzji administracyjnych wydawanych w postępowaniu jednoinstancyjnym; c) ostateczny charakter decyzji organu odwoławczego ( por. G. Łaszczyca, Komentarz do art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego. W: G.Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005 ). Zgodzić się należy ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., że ramy prawne postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości wyznaczone zostały przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt II SA/Gl 47/05. W wyroku tym WSA wskazał, że przepisy art. 33 i art. 34 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w sposób wyczerpujący normują sposoby zakończenia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości, a zatem nie jest dopuszczalne stosowanie innych sposobów zakończenia postępowania. W przywołanych przepisach wprowadzony został wyjątek od wyrażonej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postępowania. Ma to miejsce w przypadku, jeżeli właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a przebieg granicy został ustalony decyzją wójta ( burmistrza, prezydenta miasta ) na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Od takiej decyzji zamiast odwołania w trybie przepisów k.p.a. przysługuje stronie prawo przekazania sprawy do sądu powszechnego. Reasumując te rozważania Sąd stwierdził, że odwołanie wniesione przez skarżących było niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, a zatem nie było podstaw do nadania mu biegu i do rozstrzygania go decyzją wydaną w oparciu o art. 138 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a. ) orzeczenie prawomocne, a taki ma charakter przywołany wyrok, wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby. Wynikający z prawomocnego orzeczenia sądu stan związania ograniczony jest, co do zasady, tylko do rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia i nie obejmuje jego motywów ( por. wyr. SN z dnia 13 stycznia 2000 r., sygn. akt II CKN 655/98, LEX nr 51 062). Nie oznacza to jednak, że dla prawidłowego odczytania treści tej sentencji nie można się kierować treścią uzasadnienia. W niektórych sytuacjach będzie to nawet konieczne. Skutkiem mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia jest zaś to, że przesądzenie we wcześniejszym wyroku kwestii o charakterze prejudycjalnym oznacza, że w postępowaniu późniejszym ta kwestia nie może być już w ogóle badana. Skarżącym przyjdzie wyjaśnić, że sprawa rozgraniczenia nieruchomości B. N. z działką nr E, której są współwłaścicielami nie została objęta decyzją Wójta K. z dnia [...] 2004 r. Z uzasadnienia tej decyzji wynika w szczególności, że przedmiotowe rozgraniczenie nie obejmuje wymienionego w protokole granicznym kwestionowanego przez nich punktu nr [...]. Punkt ten nie został wobec braku ich zgody ustabilizowany na gruncie, a decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy K. umorzył postępowanie w tym zakresie. W tym stanie rzeczy skoro zaskarżone postanowienie SKO w C. wydane zostało w zgodzie z przywołanym prawomocnym wyrokiem WSA w Gliwicach skarga musiała na mocy art. 151 p.p.s.a. podlegać oddaleniu.