II SA/Gl 962/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w W. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w W. nakazał "B" w T. w terminie do [...] r. usunięcie suchych gałęzi, chrustu oraz podsusza występującego na pasie przeciwpożarowym na terenie leśnictwa J. wzdłuż linii kolejowej nr [...] trasa R.-O., W.. W dniu [...] r. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. wydał decyzję nr [...] utrzymującą powyższe rozstrzygnięcie w mocy. Na tę decyzję "A" w W. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której zawarły wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego wniosku strona skarżąca zwróciła uwagę, że wykonanie nałożonego na nią obowiązku wiąże się z wydatkowaniem znacznych środków finansowych oraz koniecznością przeprowadzenia przetargu celem wyłonienia podmiotu, który dokonałby tych czynności, albowiem strona skarżąca nie posiada służb zdolnych do wykonania tego rodzaju robót. Zdaniem strony skarżącej nie jest ona podmiotem obowiązanym do utrzymywania pasów przeciwpożarowych, zatem wykonanie powyższego aktu, spowoduje po jej stronie powstanie szkody ekonomicznej, której naprawy podmiot ten nie będzie mógł dochodzić od organu wydającego decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając ten wniosek, zważył: Co prawda wniosek strony skarżącej dotyczy wskazanej na wstępie decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w W. z dnia [...] r. jednakże z uwagi na utrzymanie tej decyzji w mocy przez organ odwoławczy Sąd rozpatrywał wniosek strony skarżącej w odniesieniu do zaskarżonej decyzji organu II instancji. Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie Ppsa, stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi więc odstępstwo od zasady z art. 61 § 1 Ppsa, a zatem odnosi się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Okoliczności te sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak również w odniesieniu do innych podmiotów, zwłaszcza gdy przedmiot wniosku stanowi akt rozstrzygający w kwestii bezpieczeństwa oraz ochrony życia, zdrowia i mienia ludzkiego. Konsekwencje wstrzymania wykonania decyzji dotyczącej ochrony przeciwpożarowej będą dotyczyć zobowiązanego do jej wykonania, lecz mogą odnieść także skutek wobec osób trzecich. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wykazać wymaga, że strona skarżąca poza podniesieniem okoliczności znacznego obciążania finansowego w skutek realizacji nałożonego na nią obowiązku nie zawarła we wniosku żadnych informacji odzwierciedlających jej trudną sytuację finansową, co mogłoby stanowić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Należy bowiem, powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (opublikowane na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl), zwrócić uwagę, że nie każda szkoda stanowi przesłankę wstrzymania wykonania aktu, lecz ta która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W świetle powyższego Sąd nie mógł zatem uznać, że sam fakt usunięcia suchych gałęzi, chrustu i podsusza pociąga za sobą szkodę i to w rozmiarach znacznych bądź niebezpieczeństwo wyrządzenia nieodwracalnych skutków, choć niewątpliwie wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z obciążeniem finansowym po stronie skarżącej. Dodatkowo wymaga podkreślić, że w przypadku ustalenia, iż adresatem obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją winien być inny podmiot niż w niej wskazany, strona skarżąca będzie mogła dochodzić od tego podmiotu ewentualnych roszczeń z tytułu poniesionych nakładów finansowych w postępowaniu cywilnym. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.