II SA/Gl 963/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej L. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Gl 963/09 odrzucającego skargę L.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę L. C. Odpis tego orzeczenia, wraz z pouczeniem o sposobie i trybie wniesienia środka zaskarżenia został doręczony skarżącej w dniu [...]r. W ustawowym terminie (tj. w dniu [...]r.) L. C. nadała osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. W skardze wskazała, że sporządza ją samodzielnie albowiem nie stać jej cyt. "na adwokata". W konsekwencji ww. zawartego w skardze kasacyjnej oświadczenia, potraktowanego przez Sąd jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, przesłano skarżącej urzędowy formularz PPF, pouczając o konieczności jego wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z uwagi na nie złożenie przez skarżącą formularza w zakreślonym terminie zarządzeniem z dnia [...]r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. W myśl art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Tego rodzaju środek zaskarżenia może również sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem (art. 175 § 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżąca pomimo pouczenia o treści art. 175 P.p.s.a. wniosła skargę kasacyjną osobiście, co tym samym przesądza o niedopuszczalności takiej skargi. Z akt sprawy nie wynika bowiem by skarżąca należała do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i § 2 P.p.s.a. W związku z tym należy uznać, że sporządzona przez nią skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na mocy art. 178 P.p.s.a.