II SA/Gl 966/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. i B. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] nakładające na B. L. grzywnę w wysokości 10000 zł w celu przymuszenia wykonania rozbiórki budynku wiaty gospodarczej zlokalizowanej na posesji przy ul. [...] w C. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie wnieśli B. L. i M. L. Z kolei w piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 6 lutego 2017 r. wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podnosząc, że egzekucja narazi skarżących na niepowetowane straty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zdaniem Sądu złożony przez skarżących wniosek został umotywowany w sposób przekonujący, uprawdopodobniono bowiem, że uiszczenie kwoty 10000 zł w obecnej sytuacji finansowej, może skutkować jedną z okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. O trudnej sytuacji materialnej skarżących świadczy chociażby fakt, że postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2017 r. przyznane zostało skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolniono ich od kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz ustanowiono dla nich adwokata z urzędu. Zdaniem Sądu przedstawione okoliczności przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania merytorycznego skargi, tym bardziej, że wstrzymanie wykonania postanowienia nie doprowadzi po stronie osób trzecich do skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.