II SA/Gl 972/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej oceny legalności wykonanych robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...]r. skarżąca D. K. wezwana została do uiszczenia należnego od skargi wpisu sądowego w kwocie [...]zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 2 jej odpisów. Dla usunięcia braków wskazany został ( w pouczeniu zamieszczonym w wezwaniu) 7-dniowy termin od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to jak wynika z akt sprawy doręczono skarżącej w dniu [...]r. W terminie wyznaczonym, który upływał bezskutecznie w dniu [...]r. (tj. w piątek ) skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi oraz nie uzupełniła wskazanego braku skargi. Pismem z dnia [...]r. skarżąca cofnęła skargę, ze względu na zbyt wysoki wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. Nr 153, poz 1270 ze zm. ), do pisma strony należy dołączyć jego odpisy, dla doręczenia ich stronom. Skarga jest pismem inicjującym postępowanie sądowe i powinna czynić zadość wymaganiom dla pism w postępowaniu sądowym –art. 57 § 1 wyżej cytowanej ustawy. Stosownie zaś do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. Sąd odrzuca także skargę wtedy, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi –art. 58 § 1 pkt 3 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdzić nadto należy, iż zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, aprobowanego przez doktrynę, do czasu uzupełnienia przez stronę braku w postaci uiszczenia należnej opłaty we właściwej formie od pisma, sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony, z pismem cofającym skargę włącznie ( post. NSA z dn. 10 czerwca 1987r, SA/Gd 537/87, OSP 1990, nr 4, poz.207). Cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca będąc prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), oraz do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie jej odpisów, nie zastosowała się do powyższego – jej skargę należało, stosując przepis art. 58 §1 pkt. 3 w zw. z art. 220 § 3 -Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić. Na marginesie warto wskazać, iż okoliczności podnoszone w piśmie skarżącej z dnia [...]r., że z uwagi na wysokość wpisu cofa skargę, nie mogą być wzięte pod uwagę, gdyż skarżąca została prawidłowo pouczona w wezwaniu z dnia [...]r. do usunięcia braku formalnego skargi, o możliwości wniesienia przez nią wniosku o przyznanie jej prawa pomocy obejmującego częściowe lub całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika. Skarżąca z powyższego prawa nie skorzystała. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.