II SA/Gl 972/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 28 października2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 września 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 972/12 o odrzuceniu skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego od wyroku tego Sądu z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 972/12 oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Odpis tego orzeczenia został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 października 2013 r. W dniu 7 października 2013 r. skarżący złożył w Sądzie osobiście sporządzone zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie obowiązuje jedynie, gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył do Sądu zażalenie sporządzone przez siebie osobiście. Wymóg sporządzenia zażalenia przez kwalifikowanego pełnomocnika jest natomiast warunkiem jego dopuszczalności. W tej sytuacji przedmiotowe zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 p.p.s.a.