II SA/Gl 976/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2013 r. sprawy ze skargi J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. We wniosku z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. w W. wniosła o wydanie na jej rzecz pozwolenia na budowę stacji gazowej [...] w miejscowości S. na działkach nr 1 i 2. Po wszczęciu w tej sprawie postępowania wydanym z upoważnienia Starosty [...] na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym) postanowieniem z dnia [...] r. wezwano w/w inwestora do dostosowania w terminie do [...] r. projektu budowlanego do ustaleń zawartych w uchwale Rady Gminy P. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w sołectwie S. (dalej jako miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego) przez zlokalizowanie całej inwestycji na terenie przeznaczonym pod nieuciążliwą zabudowę usługową, oznaczonym w tym planie symbolem "[...]". Wobec bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu wydaną z upoważnienia Starosty [...] na podstawie m. in. art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego decyzją z dnia [...] r. Nr [...] odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę objętej postępowaniem inwestycji. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż badając zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego zgodność przedłożonego projektu zagospodarowania objętego zamierzeniem inwestycyjnym terenu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustalono, że planowana stacja gazowa [...] została zlokalizowana na terenie przeznaczonym w tym planie pod łąki i pastwiska (symbol planu "[...]"). W odwołaniu od tej decyzji J.T. (jako właściciel objętych zamierzeniem inwestycyjnym działek) wniósł o jej uchylenie i wydanie pozwolenia na budowę z jednoczesnym zobowiązaniem Gminy P. do przeprowadzenia korekty planu zagospodarowania przestrzennego zgodnie z ewidencją gruntów i budynków. W uzasadnieniu odwołania stwierdził, że na działkach nr 1 i 2 funkcjonuje już zrealizowana w oparciu o pozwolenie na budowę stacja paliw. Nadto zgodnie z ewidencją gruntów i budynków od [...] r. są to działki przemysłowe – oznaczone w tej decyzji symbolem "[...]". Niedopuszczalne było zatem przeznaczenie ich w miejscowym planie z [...] r. na inne cele. Wojewoda [...] odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał orzeczenie Starosty [...] w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdził, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w sołectwie S., zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] r. tylko część działki nr 1, na której znajduje się istniejąca stacja paliw, to tereny pod "nieuciążliwą zabudowę usługową" oznaczone symbolem [...]. Natomiast pozostała część działki nr 1 i działka nr 2 pozostają w obszarze "terenów rolniczych łąk i pastwisk" oznaczonych symbolem [...]. Wobec tego również zdaniem organu odwoławczego przedmiotowa inwestycja nie może zostać zrealizowana na podstawie przedłożonego projektu budowlanego, z którego wynika jednoznacznie, że projektowane zbiorniki z płytą fundamentową i ścianami oddzielenia pożarowego, agregat pompowy, rurociągi gazowe i kabel zasilający są zlokalizowane w części działki nr 1 stanowiącej "tereny rolnicze łąk i pastwisk". Dalej Wojewoda [...] stwierdził, że podniesiona w odwołaniu kwestia kwalifikacji w/w działek w rejestrze gruntów jako działek przemysłowych pozostaje bez znaczenia wobec zapisów planu miejscowego. Ewentualnie J.T., jako właściciel nieruchomości, ma prawo wystąpić do Rady Gminy P. o dokonanie stosownych zmian w zapisach planu miejscowego. W skardze na powyższą decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J.T. wniósł o jej uchylenie i o nakazanie Staroście [...] udzielenia pozwolenia na budowę objętej postępowaniem stacji [...], o nakazanie Gminie P. korekty planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej działek nr 1 i 2 oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił, że w miejscowym planie zagospodarowania dokonano samowolnej zmiany przeznaczenia jego działek bez uwzględnienia istniejącego stanu ich zagospodarowania, charakteru tego zagospodarowania wynikającego z ewidencji gruntów i budynków oraz bez uwzględnienia przeznaczenia tych działek w planach zagospodarowania z [...] i [...] r. Okoliczności te powinny być zdaniem skarżącego uwzględnione przez Wojewodę, który nie powinien się kierować jedynie zapisami planu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną wcześniej w uzasadnieniu decyzji zaskarżonej. Na rozprawie sądowej w dniu 4 października 2013 r. przedstawiciel uczestnika "A" Sp. z o.o. w W. wniósł o uwzględnienie skargi przyznając, że planowana inwestycja ma być zrealizowana na tej części działki skarżącego, która znajduje się na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem "[...]". Jednocześnie oświadczył, że na tym terenie są już usytuowane zbiorniki na gaz wykonane w oparciu o pozwolenie na budowę z [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza zdaniem Sądu obowiązującego prawa. Jak to zasadnie stwierdziły organy obu instancji, a co wynika z treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza m. in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Gdy stwierdzi w tym zakresie nieprawidłowość to jego obowiązkiem jest wezwać inwestora do jej usunięcia (art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego), co w niniejszej sprawie Starosta [...] i uczynił przez wydanie postanowienia z dnia [...] r. Należy przy tym zważyć, że treść art. 35 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 Prawa budowlanego koresponduje z treścią art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.). Wynika bowiem z tych przepisów, że planowane zamierzenie inwestycyjne musi być zgodne z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wobec bezskutecznego upływu wyznaczonego w/w postanowieniem terminu do usunięcia niezgodności projektu budowlanego z zapisem miejscowego planu zagospodarowania Starosta [...] był zgodnie z art. 35 ust. 3 omawianej ustawy zobowiązany wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skoro właśnie takie orzeczenie wydał, to odpowiada ono obowiązującemu prawu. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (z części graficznej planu zagospodarowania oraz z projektu zagospodarowania terenu) nie ulega przy tym wątpliwości (przyznał to również na rozprawie sądowej przedstawiciel inwestora), że objęte projektem budowlanym i projektem zagospodarowania terenu zbiorniki gazu z płytą fundamentową i ścianami oddzielenia pożarowego, agregat pompowy, rurociągi gazowe i kabel zasilający mają być zlokalizowane na tej części działki skarżącego nr 1, która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania znajduje się na terenie oznaczonym symbolem "[...]" tj. na terenach rolniczych łąk i pastwisk. Zgodnie zaś z treścią § 17 tego planu na terenach tych istnieje zakaz lokalizacji tego rodzaju obiektów budowlanych. Należy przy tym podkreślić, że treścią obowiązującego planu zagospodarowania jako aktem planu miejscowego (art. 14 ust. 8 w/w ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) organy orzekające były związane. Nie posiadały też uprawnień do zmiany treści planu jak również do nakazania organowi uchwałodawczemu Gminy P. zmiany treści planu. Takich uprawnień nie posiada też sąd administracyjny. Kontrola legalności planu może być przeprowadzona ale w oddzielnym postępowaniu, wszczętym na podstawie przepisów ustawy o samorządzie gminnym. W świetle treści art. 35 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 Prawa budowlanego oraz art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie ma znaczenia (jak to prawidłowo stwierdził Wojewoda [...]) jak dany teren jest oznaczony w ewidencji gruntów i budynków, a w szczególności, iż jest tam zaliczony do terenów przemysłowych (oznaczony symbolem "[...]"), co akcentuje skarżący. Decyduje bowiem przeznaczenie terenu w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania a nie jego kwalifikacja w ewidencji gruntów i budynków. Z powyższych względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Wobec oddalenia skargi brak było podstaw do orzekania w przedmiocie wniosku skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania (w związku z treścią art. 209 tej ustawy). sw