II SA/Gl 98/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant sekretarz sądowy Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi H. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty M. nr [....] z dnia [...] r. i orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. W wyniku pozytywnego rozpatrzenia wniosku z dnia [...], decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M.B. i J.G. pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego z garażem wbudowanym, położonym w M. przy ulicy [...] na parceli nr [...]. Wobec pism H.L. kierowanych do organów architektoniczno-budowlanych oraz nadzoru budowlanego, postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. nakazał M.B. wstrzymanie robót budowlanych, wykonanie zabezpieczeń terenu budowy oraz przedłożenia w terminie 30 dni inwentaryzacji wykonanych robót, oceny technicznej oraz projektu zamiennego doprowadzającego budowę do stanu zgodnego z prawem. Postanowienie to wskutek złożonego zażalenia postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] zostało uchylone w części dotyczącej projektu zamiennego, w pozostałej zaś części utrzymane w mocy. Następnie decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M., działając na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakazał M.B. oraz J.G. zaniechanie dalszych robót budowlanych na budowie domu jednorodzinnego z garażem w M. W uzasadnieniu tej decyzji, wyjaśnił, iż w wykonaniu wymienionego powyżej postanowienia, w dniu [...] złożona została inwentaryzacja i ocena techniczna wykonanych robót budowlanych. Jednak wobec faktu, iż nastąpiło to po upływie 30 dni od daty otrzymania postanowienia z dnia [...], na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego należało orzec jak w sentencji. W dniu [...] inwestorzy M.B. i J.G. złożyli w Starostwie Powiatowym w M. wniosek o zmianę decyzji pozwolenia na budowę z dnia [...] Nr [...], dołączając do wniosku zmieniony projekt budowlany. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta [...], przywołując w podstawie prawnej art. 104 i art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zmienił decyzję Nr [...] z dnia [...] w zakresie zmiany w projekcie budowlanym poprzez skrócenie budynku o [...] cm od strony północno- zachodniej (zmiana gabarytów budynku) z likwidacją garażu na rzecz pomieszczenia gospodarczego. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że w trakcie realizacji budowy domu jednorodzinnego na podstawie decyzji z dnia [...] została zakwestionowana wspólna granica pomiędzy działką inwestorów i działką H.L., co spowodowało postępowanie w sprawie odtworzenia przebiegu tej granicy. Wykazało ono, że usytuowanie budynku na działce inwestora nie spełnia obowiązujących wymogów technicznych w zakresie odległości od granicy z działką sąsiada. Dlatego też niezbędne było "dopasowanie" projektu do wymagań prawa budowlanego i skrócenie planowanego budynku od zachodu, tak aby zachować wymagane prawem odległości. Uwagi i zastrzeżenia zgłaszane przez H.L. zostały, w ocenie organu, wyjaśnione w trakcie postępowania przez projektanta i inwestora, a złożone w sprawie dokumenty wraz z aktualnymi mapami i protokołami pozwoliły stwierdzić, iż wnioskodawcy spełnili wymagania określone w art. 36a Prawa budowlanego, a w związku z tym postanowiono jak w sentencji. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł H.L., właściciel sąsiedniej nieruchomości, wnosząc o uchylenie powyższej decyzji. Uzasadniając swoje stanowisko wyjaśnił, że nie udzielił zgody na budowę naruszającą przepisy prawa, dodając, że wybudowanie szamba w granicy z jego działką (czyli bez zachowania wymaganych prawem odległości) jest niezgodne z obowiązującymi przepisami i nie może spowodować zatwierdzenia takiego projektu budowlanego. Dodał, że wskazane nieprawidłowości był podstawą działania organów nadzoru budowlanego, powiadomiony o nich został także prokurator. Dopóki zatem nie zostaną usunięte wskazane nieprawidłowości, nie może być mowy o kontynuowaniu budowy. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Wojewoda [...], przywołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 36a, art. 35 i art. 82 § 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 1546, poz. 1118 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania, stwierdził, że w związku z nowym wytyczeniem granicy pomiędzy nieruchomością inwestora i odwołującego się, konieczne było dokonanie w zatwierdzonym wcześniejszą decyzją projekcie budowlanym zmian, w celu dostosowania go do zgodności z przepisami warunków technicznych. Zmiana polegała na skróceniu budynku od strony północno- zachodniej o [...] cm poprzez rezygnację z garażu na rzecz pomieszczenia gospodarczego. Przywołując art. 36a organ podkreślił, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę dopuszczalne jest jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę stosuje się wszystkie przepisy dotyczące udzielenia pozwolenia, w tym art. 35 Prawa budowlanego. Zgodnie z nim organ bada prawidłowość i kompletność przedłożonego projektu budowlanego, jego zgodność z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska. Po analizie przedłożonych w sprawie dokumentów organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił, iż warunki przewidziane w art. 32 i art. 35 Prawa budowlanego zostały spełnione. Odnosząc się do zarzutów odwołującego się organ wyjaśnił, że żaden z przepisów nie uzależnia możliwości budowy od wyrażenia zgody przez sąsiada. Strona pozostając w bezpośrednim sąsiedztwie z inwestycją może wnosić swoje uwagi i zastrzeżenia, ale zarówno dla ich uwzględnienia, jak i dla odmowy udzielenia pozwolenia na budowę niezbędne jest oparcie w konkretnym przepisie prawa. Brak zgody sąsiada na budowę, przy jednoczesnym wypełnieniu przez inwestora wszystkich wymagań przewidzianych w Prawie budowlanym, nie może stanowić podstawy do odmowy udzielenia wnioskowanego pozwolenia. W odniesieniu do zarzutu usytuowania szamba w granicy, organ odwoławczy stwierdził, iż przyjął w tym zakresie za wiarygodne wyjaśnienia projektanta oraz inwestora. Dodał, iż z analizy przedłożonego w niniejszej sprawie projektu wynika, iż instalacja wodociągowa i kanalizacyjna pozostają bez zmian w stosunku do pierwotnie zatwierdzonego projektu. Organ odwoławczy uzupełnił, iż dodatkowo z oświadczenia inwestora wynika, że odprowadzenie ścieków ma zostać opracowane w odrębnym projekcie poprzez podłączenie do odcinka kanalizacji miejskiej. Reasumując Wojewoda stwierdził, wobec spełnienia norm prawa budowlanego oraz warunków technicznych, mając na uwadze zgodność zamierzenia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz wobec zarzutów skarżącego nie znajdujących oparcia w przepisach prawnych, należało orzec jak w sentencji. Skargę na powyższą decyzję wniósł H.L. Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 93 i art. 90 w związku z art. 49 ust. 3 i art 92 Prawa budowlanego oraz art. 107 § 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych przy przyjęciu jego sprzeciwu. W uzasadnieniu wyjaśnił, że pomimo przywołania w kwestionowanej decyzji art. 32 i art. 35 Prawa budowlanego organ nie przeprowadził należytej analizy przepisów, nie wskazał faktów udowodnionych i nie podał podstaw takich swoich twierdzeń, a zatem naruszył tym samym art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dodał, iż chociaż nastąpiło wstrzymanie budowy przez organy nadzoru budowlanego, inwestor nadal prowadzi prace budowlane przy budowie domu jednorodzinnego. Wskazał na naruszenie przepisów warunków technicznych w zakresie lokalizacji szamba w granicach z jego działką i całkowite pominięcie tego problemu w prowadzonym postępowaniu, pomimo, iż szambo to zostało już faktycznie wybudowane. Dodał, że zapisy dotyczące tego problemu w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie nie odpowiadają ani stanowi faktycznemu, ani obowiązującym przepisom. Podkreślił, że obecne postępowanie miało doprowadzić do działania inwestora zgodnie z przepisami prawa, tymczasem nadal prowadzi on budowę w starych granicach budynku, gdyż fundamenty nie zostały zmienione. Akcentując, iż wydana decyzja nie znajduje odzwierciedlenia w stanie faktycznym, a nadto jest dla niego bardzo krzywdząca, wniósł o uwzględnienie jego skargi. Skarżący złożył dodatkowe pisma zwracając w nich uwagę m.in. iż dla potrzeb rozpatrywanej sprawy nastąpiło fałszerstwo mapy, na podstawie której wydano przedmiotowe pozwolenia na budowę, a nadto zwrócił uwagę, iż w postępowaniu tym nie brał udziału i nie mógł przedstawić własnego stanowiska. Wskazał także, że poinformował o stwierdzonych nieprawidłowościach organy nadzoru budowlanego, przy czym nie uzyskał żadnych informacji, co w sprawie uczyniono. Dlatego też złożył wniosek o przeprowadzenie dowodu z akt postępowania prowadzonego przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru w K., uznając, że dokumenty te będą niezbędne dla właściwej oceny aktualnej sytuacji w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wyjaśnił, że istotą decyzji wydanej w trybie art. 36a Prawa budowlanego nie jest udzielenia nowego pozwolenia budowlanego, lecz wyłącznie formalna zmiana decyzji wcześniej już wydanej, decyzji ostatecznej, która podlega wykonaniu i która jest już częściowo "skonsumowana" w postaci zrealizowanej w mniejszym lub większym zakresie inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę, zważył co następuje : Skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kryterium tej kontroli określa § 2 tego artykułu, wskazując, że jest ona sprawowana pod względem zgodności prawem. Mając na uwadze powyższą regulację oraz unormowania zawarte w art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej trzeba podkreślić, iż określenie, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej determinuje sposób sprawowania wymiaru sprawiedliwości, który ma polegać właśnie na kontroli, a nie na zastępowaniu administracji publicznej w załatwieniu spraw należących do jej właściwości. Oznacza to, że sprawa, której przedmiot związany jest z działalnością danego organu administracji publicznej, nie przestaje być sprawą, której załatwienie należy do tego organu. Zadanie zaś sądu administracyjnego polega na dokonaniu - oceny (kontroli) tej działalności. Sąd nie może przy tym zastępować organu administracyjnego i wydawać końcowego rozstrzygnięcia w sprawie. Uwzględniając nadto regulację zawartą w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie ulega wątpliwości, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że Sąd uwzględnia złożoną skargę, poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja, podobnie jak poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] nie są, w ocenie składu orzekającego, zgodne z prawem. Wydane zostały bowiem z naruszeniem art. 32, art. 34, a także art. 36a Prawa budowlanego, a decyzja pierwszej instancji dodatkowo z naruszeniem art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego. Odnosząc się do decyzji pierwszej instancji przyjdzie wskazać, iż w jej podstawie prawnej powołano art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Nie podlega sporowi fakt, iż w przypadku postępowania w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę nie może znaleźć zastosowania wymieniony powyżej art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego, jako że pozwolenie na budowę nigdy nie stanowi decyzji, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, jak wymaga tego hipoteza wskazanego przepisu. Właściwsze byłoby przywołanie art. 155 tego Kodeksu, który odnosi się do decyzji, na mocy których strona nabyła prawo, przy czym zmiana decyzji w trybie tego przepisu oznaczałaby nałożenie na inwestora obowiązku uzyskania zgody wszystkich stron postępowania. Dlatego zasadna zdaje się droga, którą przyjął organ odwoławczy, a mianowicie odwołanie się do art. 36a Prawa budowlanego, który traktuje o zmianie pozwolenia na budowę. Dokonując kontroli, w wyniku złożonego odwołania, decyzji organu pierwszej instancji, Wojewoda w podstawie własnej decyzji powołał m.in. wymieniony powyżej art. 36a Prawa budowlanego. Przepis ten wyraża zasadę, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Zasada ta wyklucza odejście przez inwestora od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę bez uzyskania zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednocześnie art. 36a ust. 5 dopuszcza "nieistotne odstąpienie" od projektu lub innych warunków pozwolenia na budowę, które nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie decyzji o pozwoleniu na budowę. Zasadniczym zatem problemem w analizowanej sprawie jest odpowiedź, czy możliwe było wykorzystanie w niej przywołanego powyżej przepisu art. 36a Prawa budowlanego. W rozpatrywanej sprawie wydane zostało pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego na działce nr [...] położonej w M. przy ulicy [...] oraz zatwierdzony został projekt budowlany decyzją z dnia [...]. Nie wynika z posiadanych dokumentów czy decyzja ta została doręczona H.L., wydaje się jednak, że stała się ona decyzją ostateczną, a inwestorzy rozpoczęli w oparciu o nią budowę. W wyniku jednak wielu pism kierowanych przez H.L. m.in. do organów nadzoru budowlanego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. po przeprowadzeniu postępowania, stwierdził, iż przedmiotowa budowa prowadzona jest w sposób istotnie naruszający zatwierdzony projekt budowlany i warunki techniczne, a mianowicie posadowienie ław fundamentowych usytuowane zostało w odległości 2,5 m od granicy z sąsiednią działką, podczas, gdy projekt przewidywał je w odległości 3,5m. Stwierdzone nieprawidłowości doprowadziły do wydania na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego – postanowienia nakazującego wstrzymanie prac budowlanych oraz zobowiązującego do wykonania inwentaryzacji wykonanych robót oraz ich oceny technicznej. Powyższe zostało przedstawione organowi nadzoru w dniu [...] czyli po upływie, przewidzianego w przywołanym art. 50, terminu 30 dni od daty otrzymania postanowienia. Z tego też powodu, postępowanie przed organem nadzoru budowlanego zakończone zostało decyzją z dnia [...], którą na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. nakazał inwestorom zaniechanie dalszych robót budowlanych na budowie domu jednorodzinnego w M. W dostępnych w sprawie aktach brak informacji o dalszym postępowaniu przez organami nadzoru. Wśród dokumentów przedłożonych przez skarżącego znajduje się wprawdzie pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] (czyli z tej samej daty, co wydana wymieniona powyżej decyzja) kierowane do Starosty [...], informujące o tym, iż wymieniana decyzja jest ostateczna (gdyż inwestor odbierając ją złożył oświadczenie o nie wniesieniu odwołania), ale trudno jednoznacznie stwierdzić, czy faktycznie postępowanie przed organami nadzoru budowlanego zostało ostatecznie zakończone. Z innych licznych pism skarżącego wynika bowiem, że zgłaszał on zastrzeżenia do postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego, wnosząc do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jakiś "sprzeciw". Na podstawie posiadanych dokumentów trudno ustalić, czego miałby on dotyczyć. Już na podstawie powyżej przedstawionych okoliczności jawi się pierwsza wątpliwość, która powinna być w pierwszej kolejności wyjaśniona przez orzekające w sprawie organy architektoniczno- budowlane, a mianowicie czy w związku ze stwierdzoną niewątpliwie budową domu jednorodzinnego z odstępstwami od zatwierdzonego decyzją z dnia [...] projektu budowlanego, zakończone zostało w tym zakresie postępowanie przed organami nadzoru. Jak wspomniano powyżej nie można tego w sposób jednoznaczny rozstrzygnąć w oparciu o posiadane akta administracyjne. Analiza powołanego powyżej art. 36a Prawa budowlanego musi prowadzić do stwierdzenia, że budowa budynku z istotnymi odstępstwami bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę jest samowolą budowlaną w części dotyczącej tych odstępstw. Dlatego istotne dla sprawy jest jednoznaczne ustalenie, czy postępowanie w zakresie budowy z istotnymi odstępstwami od udzielonego w [...] pozwolenia na budowę zostało definitywnie zakończone. Dopiero bowiem po likwidacji samowoli spowodowanej poprzednim działaniem inwestorów, możliwe byłoby postępowanie w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie Sądu ustaleń w tym zakresie organy nie poczyniły, czego dowodem jest m.in. twierdzenie skarżącego, że nadal prowadzona jest budowa z wykorzystaniem zakwestionowanych ław fundamentowych, położonych w odległości niezgodnej z warunkami technicznymi wynikającymi z rozporządzenia Ministra Infrastruktury. . Przechodząc z kolei do zatwierdzonego kwestionowaną decyzją projektu zamiennego, trzeba stwierdzić, iż przedłożony projekt nie odpowiada wymogom określonym w art. 32 i art. 34 Prawa budowlanego. W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę przepisy art. 32 do art. 35 stosuje się odpowiednio do zakresu zmiany. Odnosząc się zatem do treści art. 34 – należy stwierdzić, że projekt budowlany, w tym zamienny projekt budowlany powinien zawierać określone elementy, w tym projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący określenie granic działki lub terenu, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Projekt taki powinien także zawierać oświadczenia właściwych jednostek o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych. Mając na względzie powyższe uregulowania trzeba podkreślić, że przedłożony projekt zamienny nie spełnia wymienionych powyżej wymagań. Przygotowany do niniejszej sprawy w [...] projekt zamienny ogranicza się w istocie do zmiany parametrów projektowanego budynku, określając jego skrócenie o [...] cm z jednej strony (od zachodu) tak by zachowane zostały wymagane prawem odległości od granic z sąsiednią działką. W istocie, w pozostałej części, przedłożony projekt odwołuje się zaś do zatwierdzonego, zmienianą obecnie decyzją z dnia [...], projektu przygotowanego i przedłożonego w Starostwie Powiatowym w M. w [...]. Nowy projekt odwołuje się do tego projektu m.in. w zakresie instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej, instalacji i urządzeń elektrycznych i teletechnicznych czy urządzeń grzewczych. W przedłożonym bowiem projekcie zamiennym zawarto w tym zakresie zapis – "bez zmian", co oznaczać ma pozostawienie, jako obowiązujących, przyjętych wcześniej rozwiązań. Dokonując jednak analizy i oceny tych rozwiązań w zatwierdzonym już projekcie wypada zauważyć, że projekt ów nie zawiera uzgodnień w zakresie chociażby istotnej dla sprawy kwestii – odbioru ścieków. W projekcie tym znajduje się co prawda pismo A Sp. z o.o. w M. z informacją "odprowadzanie ścieków sanitarnych do kanalizacji sanitarnej Ø 160 mm i włączenie do tej kanalizacji poprzez studnię rewizyjną", ale uzgodnienie to nie zawiera podpisu upoważnionej osoby. W innej zaś części tego projektu (na stronie 6) przewidziano projekt szamba w związku z brakiem kanalizacji sanitarnej. Wprawdzie w toku niniejszego postępowania organ odwoławczy usiłował wyjaśnić powstałą wątpliwość i stąd w aktach sprawy znajdują się oświadczenia, zarówno projektanta jak i inwestora, którym to oświadczeniom organ dał wiarę, jednak zupełnie inaczej sprawę w tym zakresie przedstawia skarżący, stwierdzając wielokrotnie, że ulica [...], przy której realizowana jest przedmiotowa budowa, nie posiada kanalizacji sanitarnej i w związku z tym inwestor wybudował szambo w granicy z jego nieruchomością. W takich okolicznościach wydaje się oczywiste, że orzekające w sprawie organy powinny poczynić dokładne, rzetelne i wyczerpujące ustalenia, dotyczące zarówno funkcjonującej w terenie sieci kanalizacyjnej i możliwości podłączenia do niej projektowanego budynku, jak również w zakresie zgłaszanego przez skarżącego problemu szamba wybudowanego w granicy działek – m.in. poprzez dokładne i jednoznaczne wyjaśnienie w tym zakresie sprawy przez organ nadzoru budowlanego. Dodatkowo, co należy także podkreślić, organ odwoławczy nie jest jednoznaczny i zdecydowany w ocenie przedłożonego projektu zamiennego, raz stwierdzając, że w zakresie instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej pozostają bez zmian ustalenia zawarte w pierwotnie zatwierdzonym projekcie, w innym miejscu poniżej dodając, że odprowadzanie ścieków ma zostać opracowane w odrębnym projekcie. Przyjmując za wiarygodną wersję o uzupełnieniu przedłożonego projektu zamiennego odrębnym opracowaniem w zakresie odprowadzenia ścieków – trzeba zauważyć, że przesądza to o brakach przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego, który powinien dotyczyć całego przedsięwzięcia, czyli przy budowie domu jednorodzinnego powinien rozstrzygać m.in. o wszystkich instalacjach. Także zatem w tym zakresie należy jednoznacznie wyjaśnić powstałą wątpliwość, tym bardziej że "problem szamba" obok zgłaszanych nieprawidłowościach związanych z wytyczeniem prawidłowego przebiegu granicy między działkami, wydaje się zasadniczym i bardzo istotnym zarzutem skargi. Także zatem wyjaśnienia wymaga problem postępowania w zakresie ustalenia przebiegu granicy między działkami, które, jak się wydaje, stanowi istotny motyw działania skarżącego oraz zasadniczy argument wniesionej skargi. W ocenie składu sądzącego organy architektoniczno- budowlane powinny w sposób nie budzący wątpliwości poczynić ustalenia co do samego postępowania w tym zakresie wraz z informacją o ostateczności przyjętych rozstrzygnięć. Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 Prawa budowlanego, albowiem nie zostały wyjaśnione istotne dla sprawy okoliczności, jak również nie znalazły one odzwierciedlenia w uzasadnieniu uchylonej decyzji, czym naruszono przepisy art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, a to z kolei powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). W kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 cytowanej ustawy, a o kosztach postępowania Sąd nie orzekł, jako że skarżący, będąc pouczony o przysługującym mu uprawnieniu, nie zgłosił wniosku o ich zasądzenie do czasu zamknięcia rozprawy (zgodnie z art. 210 cytowanej powyżej ustawy). Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy orzekające będą miały na uwadze powyżej poczynione uwagi i wyeliminują wskazane uchybienia, zarówno w zakresie ustalenia stanu faktycznego budowy, ustalenia jak zakończyło się postępowanie w sprawie stwierdzonej samowoli czy zgłaszanego problemu budowy szamba niezgodnie z obowiązującymi w tym zakresie uregulowaniami prawnymi, jak i zawartości przedłożonego do zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego. Dopiero po wyeliminowaniu wskazanych uchybień można będzie podjąć decyzję w zakresie wnioskowanej zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie art. 36a Prawa budowlanego.