II SA/Gl 98/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego osób bez wymaganej licencji postanawia: odrzucić skargę Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, którego decyzja jest przedmiotem skargi M. R. (vide pismo procesowe skarżącego z dnia [...]r.) jest organem I instancji Inspekcji Transportu Drogowego – zgodnie z treścią art. 51 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.). Skarżący został przez organ I instancji prawidłowo pouczony o sposobie i trybie wniesienia środka odwoławczego. Oznacza to, że taka decyzja nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego, gdyż wcześniej powinna być poddana weryfikacji w postępowaniu odwoławczym. Tylko bowiem rozstrzygnięcia wydane w takim postępowaniu mogą być przedmiotem skargi. W opisywanej sytuacji taką skargę należy uznać za niedopuszczalną, co musi skutkować jej odrzuceniem w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.