II SA/Gl 983/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2012 r. sprawy ze skargi W. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] podjętą z up. Prezydenta Miasta C. przez Z-cę Naczelnika Wydziału Geodezji i Kartografii, na podstawie art. 22 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tekst jednolity Dz. U. Nr 193 poz. 1287 z 2010 r. z późniejszymi zmianami ), § 44 pkt 2 i § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38 poz. 454 z 2001 r.) oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego, orzeczono o odmowie dokonania w ewidencji gruntów i budynków Miasta C. zmiany dotyczącej liczby kondygnacji budynku oznaczonego numerem ewidencyjnym [...], położonego przy ul. [...] usytuowanego na działce nr 1, obręb [...]. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w pismach z dnia [...] r. oraz [...] r. W. L. zwrócił się "o sprostowanie danych zawartych w kartotece budynków dla nieruchomości położonej w C. położonej przy ul. [...] nr [...]" w zakresie: liczby kondygnacji, funkcji użytkowej, roku zakończenia budowy oraz numeru księgi wieczystej. Do pism nie zostały dołączone żadne dokumenty mogące stanowić podstawę dokonania zmian. W wyniku przeprowadzonej analizy stwierdzono, że przedmiotowy budynek został ujawniony w ewidencji gruntów i budynków w wyniku wykonanej w latach [...] – [...] modernizacji Projekt operatu opisowo – kartograficznego został wyłożony do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej w okresie od [...] r. do [...] r. We wskazanym terminie W. L. nie złożył uwag ani zastrzeżeń do wyłożonego projektu. Po upływie terminu wyłożenia, zgodnie z art. 24a ust. 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, projekt operatu opisowo – kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informacja o tym została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego Nr 111, poz. 3146 z dnia 26.11. 2004 r. W wyniku analizy powstały wątpliwości, co do prawidłowości danych ewidencyjnych dotyczących wyżej wymienionego budynku. Wobec czego, uznano za zasadne podjąć działania zmierzające do wyjaśnienia i ewentualnego skorygowania przedmiotowych danych. We [...] r. wyłoniony w przetargu wykonawca, dokonał weryfikacji danych ewidencyjnych przedmiotowego budynku i potwierdził konieczność ich zaktualizowania. Na podstawie sporządzonej wówczas dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, zawartej w operacie KERG [...], w ramach czynności materialno-technicznych dokonano zmian w kartotece budynków w zakresie funkcji użytkowej budynku, roku zakończenia budowy oraz powierzchni zabudowy. Liczba kondygnacji wynosząca 3 nie uległa zmianie i pozostała zgodna z dotychczasowym zapisem w ewidencji gruntów i budynków oraz wykazem zmian danych ewidencyjnych dotyczącym budynku, sporządzonym w ramach operatu KERG [...]. W kolejnym piśmie z dnia [...] r., W. L. ponownie zwrócił się o określenie liczby kondygnacji przedmiotowego budynku jako cztery kondygnacje nadziemne. W związku z tym, podjęto dalsze czynności i w dniu [...] r. przeprowadzono oględziny przedmiotowego budynku. Podczas oględzin ustalono, że budynek ma trzy kondygnacje nadziemne, nad którymi znajduje się nieużytkowane i niezagospodarowane poddasze. Wysokość pomiędzy betonową posadzką a pokryciem dachu, wykonanym z desek pokrytych papą wynosi od [...] m do około [...]m. Drewniana więźba dachowa jest w całości odkryta. Poddasze nie posiada żadnej izolacji cieplnej. Brak jest wyprawy tworzącej sufit. W pomieszczeniu znajduje się jedno okno na wschodniej ścianie budynku oraz [...] świetlików o wymiarach ok. [...] x [...] cm umieszczonych na wysokości ok. [...] cm od podłoża. Poddasze nie spełnia warunków do pobytu ludzi. Wyniki oględzin i stanowisko w przedmiotowej sprawie zostało przekazane W. L. w piśmie nr [...] z dnia [...] r. W dniu [...] r. W. L. złożył wniosek dotyczący dokonania w ewidencji gruntów i budynków zmiany polegającej na określeniu liczby kondygnacji budynku położonego przy ul. [...] jako cztery kondygnacje nadziemne, "przy uwzględnieniu kondygnacji poddasza". W świetle tak sformułowanego, jednoznacznego wniosku o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków, wszczęto postępowanie administracyjne mające na celu zgromadzenie wszelkich danych mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia administracyjnego w tej materii. Podjęto czynności zmierzające do ustalenia liczby kondygnacji, w ramach których uwzględniono wszelkie dostępne materiały i dokumenty. Wzięto pod uwagę opisaną wyżej dokumentację geodezyjno-kartograficzną sporządzoną we [...] r. oraz wyniki oględzin przeprowadzonych w dniu [...] r., z których jednoznacznie wynika, że budynek położony przy ul. [...] posiada trzy kondygnacje nadziemne, nad którymi znajduje się nieużytkowane i niezagospodarowane poddasze, nieprzystosowane do pobytu ludzi. W ocenie organu, poddasze to nie stanowi więc kondygnacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Zgodnie bowiem z § 3 pkt 16 wyżej wymienionego rozporządzenia, za kondygnację należy rozumieć poziomą nadziemną lub podziemną część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie bądź warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia. W celu dochowania należytej staranności zwrócono się o opinię do Wydziału Administracji Architektoniczno – Budowlanej tut. Urzędu oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta C. Z otrzymanych z Wydziału Administracji Architektoniczno – Budowlanej pism z dnia [...] r. i [...] r., wynika, że poddasze w budynku położonym przy ul. [...] nie może być uznane za kondygnację, ponieważ nie jest przystosowane do pobytu ludzi, ani nie stanowi przestrzeni na urządzenia techniczne. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta C. nie zajął stanowiska w kwestii ilości kondygnacji, bowiem z pisma nr [...] z dnia [...] r. wynika, że w rejestrach prowadzonych przez ten organ, przedmiotowy budynek nie figuruje. Należy zatem uznać, że liczba kondygnacji nadziemnych wynosząca trzy, wykazana obecnie w ewidencji gruntów i budynków, jest prawidłowa. W trakcie prowadzonego postępowania do organu wpłynęły kolejne pisma W. L., w których wnosił o uwzględnienie w przedmiotowej sprawie dokumentacji architektoniczno – budowlanej z lat [...] – [...] dotyczącej budynku położonego przy ul. [...] oraz dokumentacji z akt sprawy dotyczącej wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym, zwrócono się do właściwych organów z wnioskami o udostępnienie wskazanych dokumentów. Otrzymane materiały, tj. decyzja Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie pozwolenia na wybicie otworu okiennego oraz decyzja Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie pozwolenia na modernizację wejścia do budynku nie określają ilości kondygnacji. Pozostają zatem bez związku z merytorycznym rozstrzygnięciem kwestii liczby kondygnacji przedmiotowego budynku. Natomiast z akt sprawy dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej przy ul. [...], w tym Orzeczenia Technicznego nr [...] z [...] r. sporządzonego przez Zarząd Główny Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa Zespół Rzeczoznawców Budowlanych oraz operatów szacunkowych sporządzonych przez biegłych rzeczoznawców ds. budowlanych w [...] r. wynika jednoznacznie, że budynek położony przy ul. [...] posiada trzy kondygnacje nadziemne. W składanych w trakcie postępowania pismach W. L. wnosił między innymi o "podanie składu dokumentacji operatu geodezyjnego nr KERG [...], tj. zasobu użytkowego ZU dla poszczególnych grup asortymentowych określonych zgodnie z § 14 ust. 2 Instrukcji technicznej 0-3 Zasady kompletowania dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej w załącznikach nr 1 – 9, tj. podanie charakterystyki dokumentów, ich numerów, ilości kart". Kwestia ta nie podlegała żadnym dodatkowym analizom, ponieważ nie miała wpływu na istotę sprawy, czyli ustalenie ilości kondygnacji przedmiotowego budynku, a przez to na merytoryczne rozstrzygnięcie. Zdaniem organu, W. L. w kolejnych pismach nie podnosił żadnych nowych okoliczności ani nie przedkładał żadnych dowodów, mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie, nie skorzystał ze wskazanej przez organ możliwości zapoznania się z aktami sprawy w wyznaczonych terminach, tj. [...] r. – [...] r., [...] r. – [...] r., [...] r. – [...] r., [...] r. – [...] r. Przeprowadzone w sprawie postępowanie wyjaśniające oraz zebrane dowody i materiały, analizowane szczegółowo, zarówno w aspekcie materialno – technicznym dotyczącym dokumentacji geodezyjno – kartograficznej, jak i w dalszym formalnym postępowaniu administracyjnym pozwoliły na wydanie przedmiotowej decyzji. W odwołaniu od decyzji W. L. wniósł o jej uchylenie i stwierdzenie nieważności jako wydanej z naruszeniem: 1) art. 22 ust. 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 2 ust. 2 pkt 2 rozp. MRR i B w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez wydanie decyzji i opatrzenie pieczęcią Prezydenta Miasta C. i podpisem Zastępcy Naczelnika Wydziału Geodezji i Kartografii UM C., działającego z upoważnienia Prezydenta oraz dokonywanie w toku postępowania administracyjnego przez pracowników administracji – bez upoważnienia Prezydenta Miasta C. wykonującego zadania starosty, 2) art. 61 § 3 w zw. z § 1 oraz art. 61 § 4 kpa – poprzez błędne przyjęcie daty wszczęcia postępowania i brak bezpośredniego zawiadomienia o tym fakcie wszystkich osób będących stronami, 3) art. 9 kpa poprzez nieudzielanie informacji dotyczących operatu geodezyjnego KERG [...] oraz podania składu dokumentacji tego operatu i niepoinformowaniu o podjętych czynnościach i dopuszczonych dowodach, 4) nieuwzględnienia w operacie z dnia [...] r. wniosku o zmianę liczby kondygnacji nadziemnych, bądź błędnego ustalenia liczby kondygnacji, 5) art. 22 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 44 pkt 2 i §45 rozp. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz § 3 pkt 16 i 18 rozp. MI w sprawie warunków technicznych... - poprzez błędne przyjęcie, że poddasze znajdujące się w przedmiotowym budynku nie stanowi kondygnacji nadziemnej. W obszernym uzasadnieniu odwołania po zrelacjonowaniu przebiegu dotychczasowego postępowania odwołujący się wskazał, że poddasze w przedmiotowym budynku jest przeznaczone do użytku, jest zagospodarowane i spełnia warunki do przebywania w nim ludzi, określone w § 3 pkt 17 i 18; § 4; § 58 ust. 1; § 328 ust. 1 warunków technicznych. W szczególności, z uwagi na znaczną grubość ścian tj. od [...] do [...] m, co powoduje w okresie grzewczym kumulację ciepła oraz naturalną izolację ciepła budynku, nie jest wymagana dodatkowa izolacja. Jednocześnie odwołujący się podniósł, że Prezydent Miasta C. ustala podatek od nieruchomości także za kondygnację poddasza na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz. U. z 2002 r. Nr 200, poz. 1683 ze zm.), a przy tym powierzchnia budynku ustalona jest przez Polską Normę PN – ISO 9836 z dnia 28 października 1997 r. Właściwości użytkowe w budownictwie określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych. W świetle obu tych regulacji, poddasze stanowi zaś powierzchnię użytkową. Zaskarżoną decyzją odwołania nie uwzględniono. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania i omówieniu regulacji prawnej, stwierdził, że rozstrzygnięcie odmowne jest prawidłowe i nie narusza zarówno prawa materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego. W ocenie organu odwoławczego, definicję kondygnacji budynku zawiera § 3 pkt 16 w zw. z § 4 rozp. w sprawie warunków technicznych. Upoważnienie do wydania decyzji wynika zaś z pisma Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...], a sprawa była prowadzona przez organ I instancji od dnia [...] r. zgodnie z wymogami prawa z zakresu prowadzenia ewidencji gruntów i budynków w trybie czynności materialno – technicznych. Ponadto, odrębnym postanowieniem z dnia [...] r. organ odwoławczy odmówił wydania żądanych odpisów uwierzytelnionych dokumentów w postaci : - upoważnienia - dokumentacji technicznej stanowiącej operat geodezyjny KERG [...]. W skardze do sądu administracyjnego W. L. zarzucając naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 i art. 138 § 1 pkt 2 kpa, wniósł o "zmianę decyzji organu odwoławczego poprzez stwierdzenie nieważności decyzji Zastępcy Naczelnika Wydziału Geodezji i Kartografii Urzędu Miasta C. działającego z up. Prezydenta z dnia [...] r.". Po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania, skarżący podtrzymał zarzut, że upoważnieni pracownicy administracji publicznej winni reprezentować w niniejszym postępowaniu Prezydenta Miasta C. wykonującego zadania starosty, a nie – Prezydenta z uwagi na inny zakres uprawnień i obowiązków. Ponadto, sama decyzja z dnia [...] r. została wydana i podpisana przez pracownika działającego z upoważnienia Prezydenta. Zdaniem skarżącego, organ administracji nieprawidłowo określił też datę wszczęcia postępowania w trybie art. 61 § 1 kpa, która winna być datą [...] r. jako dzień wniesienia pierwszego pisma oraz zarzucił, że nie został prawidłowo zawiadomiony o wszczęciu postępowania w oparciu o art. 61 § 4 kpa, a ponadto naruszono wymóg udzielania informacji z art. 9 kpa. Uchybienia te winny zaś skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji z dnia [...] r. Niezależnie od tych zarzutów, skarżący ponowił argumentację, zawartą w odwołaniu, iż przedmiotowe poddasze można zaliczyć do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w rozumieniu § 4 pkt 1 i 2 rozp. w sprawie warunków technicznych..., a zatem stanowi ono kondygnację nadziemną z § 3 pkt 17 i 18 tego rozp. W ocenie skarżącego, sporządzony protokół z oględzin, nie wykazuje zaś, że przedmiotowe poddasze nie stanowi kondygnacji nadziemnej oraz nie jest przeznaczone na pobyt ludzi, bowiem potwierdza, że poddasze jest zadaszone, znajduje się na całym obrysie kondygnacji, posiada odpowiednią wysokość podłoża od stropu, spełnia również warunki w zakresie oświetlenia i ocieplenia, zaś organ odwoławczy nie dokonał weryfikacji ustaleń organu I instancji w tym zakresie, powołując w podstawie prawnej decyzji dodatkowo przepis § 4 warunków technicznych..., lecz nie odnosząc się do przywołanych przez niego przepisów § 58 ust. 1 i § 328 rozp. Wreszcie, skarżący zanegował stanowisko organu odwoławczego co do odmowy wydania żądanych dokumentów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację oraz wyjaśnił, że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też w toku postępowania organy administracji nie naruszyły reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem z mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ), dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. Oznacza to, że nie każda wada decyzji administracyjnej, bądź uchybienie wymogom procedury, skutkuje wyeliminowaniem aktu z obrotu prawnego. Wbrew zarzutom skargi, brak podstawy prawnej do stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego jako utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, dotkniętą kwalifikowaną wadą prawną z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, a przy tym sankcja nieważności dotyczyć może jedynie decyzji, a nie – czynności podjętych w postępowaniu administracyjnym. Składniki struktury decyzji administracyjnej wymienia art. 107 kpa. W szczególności, w świetle § 1 tego przepisu, decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej i podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska osoby upoważnionej do wydania decyzji. Z mocy art. 268 a kpa, organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważnić pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń. W niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] r. zawiera oznaczenie organu administracji, wskazując że pochodzi od Prezydenta Miasta C. i została opatrzona podpisem Z. M. – Zastępcy Naczelnika Wydziału Geodezji i Kartografii z powołaniem na upoważnienie Prezydenta. Prezydent Miasta C. jako miasta na prawach powiatu prowadzi ewidencję gruntów i budynków na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, wyżej powołanej w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 9 i art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym ( tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1592 ze zm.). W świetle regulacji art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym, brak jakichkolwiek podstaw do oznaczenia organu jako Prezydenta Miasta C. wykonującego zadania starosty, jak uważa skarżący. Dołączony do akt postępowania odpis pełnomocnictwa Prezydenta Miasta C. ( k. 37 akt adm.), jednoznacznie wskazuje też na zakres umocowania Z-cy Naczelnika Wydziału Geodezji i Kartografii Urzędu Miasta C. – z powołaniem przepisów ustawy o samorządzie powiatowym. Zresztą, nawet gdyby podzielić pogląd skarżącego co do wymogu oznaczenia organu – poprzez dodanie słów : "wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej", tego rodzaju uchybienie nie stanowiłoby wady kwalifikowanej decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa w postaci braku podstawy prawnej. Niedokładność w oznaczeniu organu nie jest bowiem istotna, a przy tym upoważnienie do wydawania decyzji obejmuje sprawy z zakresu działania Wydziału Geodezji i Kartografii UM C., co niewątpliwie dotyczy niniejszej sprawy. Podobnie nieistotne jest podanie przez organ I instancji innej daty wszczęcia postępowania administracyjnego, przy czym organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że wniosek został złożony w dniu [...] r., lecz nie został rozpoznany w zakresie zmiany liczby kondygnacji i w tym zakresie z uchybieniem art. 61 § 1 kpa, powiadomiono skarżącego o wszczęciu postępowania dopiero po upływie terminu. Naruszenie procedury w tym zakresie nie mogło jednak mieć istotnego wpływu na wynik niniejszej sprawy, a mianowicie wydanie decyzji o odmowie dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków w zakresie liczby kondygnacji budynku przy ul. [...] w C. Wyjaśnić też przyjdzie, że skarżącego pouczono o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, o czym świadczą pisma przywołane w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Oznacza to dopełnienie przez organ administracji wymogom procedury administracyjnej, określonym w art. 10 § 1 i art. 80 kpa. Zgromadzony przez organ I instancji materiał dowodowy został też szczegółowo omówiony w motywach decyzji z dnia [...] r., zaś skarżący ani w odwołaniu, ani w skardze nie podważa poczynionych przez organ ustaleń faktycznych, w szczególności co do wyników oględzin, odbytych z jego udziałem w dniu [...] r. i udokumentowanych materiałem fotograficznym, przedstawiającym wygląd przedmiotowego poddasza. Sporna jest natomiast kwestia, czy poddasze to stanowi kondygnację budynku, których liczba podlega uwzględnieniu w ewidencji budynków. Zatem spór dotyczy nie okoliczności faktycznych, lecz prawnych, a mianowicie definicji kondygnacji na użytek prowadzenia ewidencji budynków. Zdaniem składu orzekającego, prawidłowo organy administracji obydwu instancji posłużyły się definicją kondygnacji, uregulowaną przepisami prawa budowlanego, obowiązującymi w dacie orzekania w niniejszej sprawie. Wszak przedmiotowy budynek wybudowano w [...] r., zaś w ewidencji gruntów i budynków został ujawniony w [...] r. w wyniku wykonanej modernizacji. Wcześniejsze dokumenty określały zaś liczbę kondygnacji nadziemnych na 3 kondygnacje. Skoro dokumentacja budowlana stanowi podstawę wpisów do ewidencji gruntów i budynków, to przy braku dokumentów w postaci pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku, należało się kierować regułami określenia kondygnacji, wynikającymi z aktualnie obowiązującego rozp. w sprawie warunków technicznych..., przywołanego przez organy obydwu instancji. Stąd też z punktu widzenia definicji kondygnacji, zawartej w § 3 pkt 16 rozp. z 2002 r., istotne jest, czy poddasze jako nadziemna część budynku, zawarta pomiędzy posadzką a stropem, zawiera warstwę osłaniającą izolację cieplną stropu, bądź też poddasze zawiera pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi lub na urządzenia techniczne. Tymczasem wyniki oględzin, udokumentowane materiałem fotograficznym dowodzą, że strop nie posiada izolacji cieplnej, gdyż drewniana więźba dachowa jest w całości odkryta, brak jest wyprawy tworzącej sufit . W dniu oględzin poddasze nie było w żaden sposób użytkowane i nie znajdowały się tam żadne urządzenia techniczne. Gdy zaś idzie o definicję pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi, istotne są zapisy §§ 4 i 5 rozp. W szczególności, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 rozp., nie uważa się za przeznaczonych na pobyt ludzi pomieszczeń, w których łączny czas przebywania tych samych osób jest krótszy niż 2 godziny w ciągu doby, a wykonywane czynności mają charakter dorywczy bądź też praca polega na krótkotrwałym przebywaniu związanym z dozorem oraz konserwacją maszyn i urządzeń lub utrzymaniem czystości i porządku. Kierując się tymi kryteriami, a mianowicie faktycznym okresem przebywania ludzi na przedmiotowym poddaszu, w pełni należy zatem zaaprobować stanowisko organów administracji, że nie stanowi ono kondygnacji w rozumieniu prawa budowlanego. Oczywiście, teoretycznie można założyć, że możliwe jest tam zamieszkanie, mimo braku ogrzewania i naturalnego oświetlenia. Jednak z niekwestionowanych ustaleń faktycznych wynika, że poddasze nie jest użytkowane. Taki stan rzeczy potwierdza też treść samego wniosku z dnia [...] r. Wszak skarżący domagał się m.in. zmiany danych w zakresie funkcji użytkowej przedmiotowego budynku i w tym zakresie wprowadzono zmianę, polegającą na wpisaniu w miejsce budynku mieszkalnego – inny budynek niemieszkalny. Stąd też twierdzenie, że poddasze zawiera pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi, wydaje się pozostawać w sprzeczności z tymi danymi, zwłaszcza że poprzednim użytkownikiem budynku w latach [...] – [...] była Wyższa Szkoła Pedagogiczna w C., co wynika z treści skargi. Jest też oczywiste, że poddasze nie jest w żaden sposób wykorzystywane, zwłaszcza na pobyt ludzi. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że organy administracji nie przywołały pełnej regulacji prawnej obowiązującej w tym zakresie. Wyjaśnić też przyjdzie, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma znaczenia sposób obliczania powierzchni użytkowej budynku na użytek podatku od nieruchomości. Godzi się jednak zauważyć, że przepis art. 1a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz. U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 ze zm.), przewiduje, że za kondygnację uważa się również poddasza użytkowe. Gdyby więc, poddasze użytkowe stanowiło kondygnację niezależnie od definicji, wynikającej z prawa budowlanego, zbędne byłoby rozszerzenie sposobu obliczania powierzchni użytkowej budynku m.in. o poddasza użytkowe. W konsekwencji, powierzchnia poddasza użytkowego podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nawet w sytuacji, gdy nie stanowi kondygnacji w rozumieniu prawa budowlanego. Zatem stan faktyczny i prawny z daty orzekania przez organy obydwu instancji nie uzasadniał wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków w zakresie uwidocznionej tam liczby kondygnacji nadziemnych. Dopiero zmiana okoliczności faktycznych, np. w drodze zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego poddasza właściwemu organowi administracji architektoniczno – budowlanej w trybie art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), uzasadniać może, wprowadzenie na tej podstawie zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Dopiero w postępowaniu prowadzonym na gruncie prawa budowlanego, podlegać będzie też ocena, czy poddasze spełnia wymogi z § 58 ust. 1 i § 328 rozp. w sprawie warunków technicznych ..., a zatem, czy zmiana sposobu użytkowania jest dopuszczalna bez wykonania określonych robót budowlanych. Odnosząc się zaś do zarzutów skargi w zakresie odmowy wydania skarżącemu uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy, wyjaśnić przyjdzie że w tym względzie organ odwoławczy wydał odrębne rozstrzygnięcie, które nie podlega kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu i nie ma wpływu na wynik sprawy, zakończonej zaskarżoną decyzją. Z tych wszystkich względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.