II SA/Gl 987/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. nr [...], mocą której skierowano J. Z. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. W skardze, obok zarzutów kwestionujących zaskarżoną decyzję, pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wskazano na trudne do odwrócenia skutki, albowiem w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja zostanie wykonana, postępowanie sądowe stanie się bezprzedmiotowe, a przywrócenie stanu poprzedniego będzie niemożliwe, nastąpią bowiem trwałe zmiany w sytuacji prawnej skarżącego. Skarżący jako kierowca, w zależności od wyniku egzaminu, będzie mógł kierować pojazdami (wcześniej będzie zmuszony ponieść koszty przygotowania i przystąpienia do egzaminu), a w razie uzyskania wyniku negatywnego straci uprawnienia i będzie zobligowany do odbycia kursu przygotowującego i ponownego przystąpienia do egzaminu. W związku z tym konsekwencje będą dalekosiężne, poważne, niemożliwe do cofnięcia, powodujące nie tylko znaczne koszty finansowe ( koszt kursu, koszt egzaminu, koszt uzyskania nowego dokumentu prawa jazdy) ale też rozciągające się w czasie, co będzie potęgować charakter sanacyjny zaskarżonej decyzji w sposób nadmierny i niewspółmierny do zachowania skarżącego. Organ administracji publicznej nie ustosunkował się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. W ocenie Sądu fachowy pełnomocnik skarżącego składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał, aby zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Podniesione we wniosku okoliczności nie pozwalają na uznanie, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienia wystąpienia tych przesłanek nie stanowią argumenty o konieczności posiadania prawa jazdy, bowiem w zaskarżonej decyzji organ potwierdził jedynie zasadność skierowania skarżącego na egzamin kontrolny. Zaskarżona decyzja nie pozbawia więc skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Ponadto, wykonanie tej decyzji, wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego, nie czyni bezprzedmiotowym rozpoznania skargi i nie skutkuje pozbawieniem prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Pomijając niepewność jej wyniku, należy wskazać, że w przypadku uchylenia decyzji skarżący będzie mógł domagać się na zasadach ogólnych odszkodowania za następstwa bezprawnej decyzji. Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji pociąga za sobą określone dolegliwości wiążące się z obowiązkiem ponownego przystąpienia do egzaminu kwalifikacyjnego, w tym m.in. konieczność odpowiedniego przygotowania się doń i stawiennictwa, które jednak same w sobie nie uzasadniają wstrzymania wykonania takiej decyzji. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. W związku z powyższym, w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.