II SA/Gl 987/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 4 listopada 2019 r. sprawy ze skargi W. D na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 czerwca 2019 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję wymienioną w sentencji postanowienia. Pismem z dnia 28 sierpnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 września 2019 r. Z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnik skarżącej usunął brak formalny skargi w terminie, który upływał z dniem 9 września 2019 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez oznaczenie swojego numeru PESEL oraz wskazanie na czym w ocenie skarżącej polega naruszenie jej prawa lub interesu prawnego przez zaskarżoną decyzję. Wezwanie zostało wysłane na adres skarżącej wskazany w skardze oraz skutecznie doręczone w dniu 11 października 2019 r. Skarżąca pismem z dnia 15 października 2019 roku cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.),zwanej dalej p.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Cofnięcie skargi może zostać uznane za niedopuszczalne przez sąd, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a,. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie sądu nie można uznać za skuteczne cofnięcie skargi, która nie została skutecznie wniesiona. Tym samym Sąd podziela stanowisko w tej kwestii wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2008, o sygn. akt. I OSK 1829/07. Za przyjęciem tego poglądu przemawiałby również fakt, że sąd rozpatrując cofnięcie skargi musiałby dokonać oceny czy nie jest ona niedopuszczalna. Oznacza to, że musiałby zbadać czy decyzja administracyjna objęta skargą nie zawiera wad kwalifikowanych powodujących jej nieważność, a więc w tak określonym zakresie merytorycznie rozpoznać sprawę sądowoadministracyjną. W sytuacji gdy skarga zawiera braki formalne, należy uznać to za niedopuszczalne. Analizując opisany wyżej stan faktyczny Sąd postanowił odrzucić skargę i nie rozpatrywać cofnięcia skargi, które uznał za nieskuteczne. Skarżąca cofnęła skargę zawierającą brak formalny. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1, który określa wymagania formalne skargi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b). Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 p.p.s.a). Skargę wniesioną przez skarżącą należy uznać za wniesioną nieskutecznie ponieważ skargi, która zawiera braki formalne nie można rozpatrzyć merytorycznie. Skarżąca pomimo skutecznie doręczonego wezwania nie uzupełniła braku formalnego skargi w terminie. Tym samym spełniona została przesłanka odrzucenia skargi z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Brak jest z kolei przesłanek do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, ponieważ skarga nie została skutecznie cofnięta. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Na marginesie należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 skarga powinna zawierać również określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, jednakże z uwagi na nieskuteczność wezwania o usunięcie tego braku formalnego skierowanego bezpośrednio do skarżącej, nie natomiast do pełnomocnika skarżącej brak ten nie może stanowić podstawy odrzucenia skargi.