II SA/Gl 989/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., na podstawie której po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymano w mocy rozstrzygnięcie tego organu z dnia [...]r., nr [...], odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza K. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech elektrowni wiatrowych na działce położonej w miejscowości L. W skardze z dnia [...]r. skarżące Stowarzyszenie wniosło między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. powołując się na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2013 r. uczestnikom postępowania doręczno między innymi odpis skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie pięciu dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Powyższe pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, a nadto podkreślenia wymaga, że przedmiotem tej ochrony mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje uprawnienia wynikające z przepisów prawa bądź jest jednocześnie uprawniony i zobowiązany do wykonania danego nakazu lub zakazu oraz aktów, mocą których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nie każdy jednak akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 217). Cechy wykonalności nie mają zdaniem Sądu między innymi akty odmowne. W realiach rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego, mocą której odmówiono stwierdzenia nieważności wcześniej podjętego rozstrzygnięcia Burmistrza K., nie nadaje stronie skarżącej żadnych uprawnień ani nie nakłada na nią obowiązków określonych prawem materialnym, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Z tych względów nie jest możliwe uwzględnienie wniosku strony przez Sąd i pozbawienia takiej decyzji skuteczności w ramach sądowej ochrony tymczasowej. Na marginesie wskazać należy również, że skarżące Stowarzyszenie w ogóle odrębnie nie uzasadniło wniosku zawartego w skardze. Nie wskazano bowiem żadnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z konstrukcji wskazanej normy prawnej wynika tymczasem, że to na stronie domagającej się udzielenia ochrony tymczasowej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie danego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, że na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zasadności merytorycznych zarzutów zawartych w skardze, mających wskazywać na wadliwość zaskarżonego aktu, wniosek podlega bowiem analizie jedynie pod kątem prawdopodobieństwa wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.