II SA/Gl 99/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w kwestii wniosku skarżącej o zmianę postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2266/10 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy p o s t a n a w i a zmienić postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2266/10 w zakresie zwolnienia skarżącej z kosztów sądowych, z wyjątkiem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2266/10 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania K. S. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r. (data wpływu do Sądu) skarżąca ponownie zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku oświadczyła, że wskutek trudności finansowych zmuszona była zawiesić działalność gospodarczą oraz prowadzone są przeciwko niej liczne postępowania egzekucyjne. Do wniosku załączono wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP, z którego wynika, że działalność została zawieszona w dniu 19 marca 2012 r. na okres 2 lat. W chwili obecnej Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w M. prowadzi przeciwko skarżącej 15 postępowań egzekucyjnych na łączną kwotę 700 000,00 zł, zaś Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w C. jedno postępowanie dotyczące kwoty 10 911,97 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnego mienia o wartości handlowej, która mogłaby ewentualnie spieniężyć, jedynym jej majątkiem jest udział w 1/6 własności domu położonego w G., z którego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Z treści druku urzędowego formularza PPF wynika ponadto, że skarżąca ma na utrzymaniu dwie córki, zaś mąż skarżącej otrzymuje dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 3 000,00 zł brutto miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach , zważył co następuje: Dokonując ponownie oceny stanu majątkowego skarżącej w oparciu o podniesione w sprawie okoliczności oraz załączone dokumenty, zdaniem Sądu wniosek skarżącej o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy uznać należy za zasadny w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z wyjątkiem wpisu sądowego od skargi. Przystępując do rozpoznania wniosku złożonego w niniejszym postępowaniu w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że w jego toku wydano już postanowienie w przedmiocie prawa pomocy, które do chwili obecnej zachowało swą prawną moc. W myśl jednak art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Odstąpienie od oceny powziętej we wcześniejszym postanowieniu może zatem wchodzić w grę jedynie wtedy, gdy okoliczności stanowiące przesłankę danego rozstrzygnięcia uległy zmianie. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Strona winna uprawdopodobnić, że samodzielnie nie może zdobyć lub wygospodarować środków, które umożliwiłyby jej poniesienie wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Dokonując analizy dokumentów nadesłanych przez skarżącą stwierdzić trzeba, że należy odstąpić na tym etapie postępowania sądowego od podjętego uprzednio rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy. Przede wszystkim trzeba wziąć pod uwagę jej obecną sytuację finansową, którą należałoby ocenić jako trudną, zwłaszcza, że wobec skarżącej prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne i w konsekwencji zmuszona była ona zawiesić prowadzoną działalność gospodarczą. W oparciu o te dane Sąd stwierdził, że wnioskodawczyni wykazała w sposób wystarczający, że konieczność uiszczenia dalszych kosztów postępowania byłaby dla niej nadmiernym obciążeniem, wiążącym się z uszczerbkiem dla jej utrzymania. W tej sytuacji uznać należy, że zachodzą podstawy do zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych, za wyjątkiem uiszczonego wcześniej wpisu od skargi, tym bardziej, że skarżąca domaga się częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Uznając zatem, iż zasadne jest na obecnym etapie postępowania zwolnienie skarżącej z części kosztów sądowych Sąd, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 165 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.