II SA/Gl 992/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy w kwocie 500 (pięćset) złotych. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań, stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a., jest dołączenie odpisów skargi i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi skutkuje, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzuceniem skargi. Podkreślenia wymaga przy tym, że w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 wyjaśniono, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby opisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W niniejszej sprawie przesyłkę poleconą zawierającą wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jednego jej odpisu oraz odpis zarządzenia z dnia 16 października 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł, doręczono skarżącemu w dniu 3 listopada 2015 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 10 listopada 2015 r. (wtorek – dzień roboczy), skarżący uiścił wpis sądowy od skargi, nie uzupełnił natomiast braku formalnego skargi. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego, Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.