II SA/Gl 995/17
PostanowienieWSA w Gliwicach2017-12-14
Skład orzekający: Łukasz Strzępek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, posiadający dochód z emerytury w kwocie 1346,90 zł netto miesięcznie oraz nieruchomość gruntową o powierzchni 17.000 m2, spełniają przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, uznając, że dochód z emerytury w kwocie 1346,90 zł miesięcznie, mimo iż nieznaczny, pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb dwóch osób i umożliwia uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 100 zł bez uszczerbku dla utrzymania. Brak zatrudnienia drugiego skarżącego nie został uzasadniony obiektywnymi przeszkodami.Stan faktyczny
Skarżący H. Z. i A. Z. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym. Wskazali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, posiadają nieruchomość gruntową o powierzchni 17.000 m2. H. Z. uzyskuje emeryturę w kwocie 1346,90 zł netto miesięcznie, a A. Z. nie uzyskuje dochodów. Sąd rozpoznał wniosek, biorąc pod uwagę sytuację materialną skarżących.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. i A.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o wyposażeniu nieruchomości w mechaniczno – biologiczną oczyszczalnię ścieków w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych.
W druku formularza podali, że razem prowadzą gospodarstwo domowe zamieszkując w budynku o pow. 105 m2. W skład ich majątku wchodzi również nieruchomość gruntowa (łąka) o pow. 17.000 m2. A. Z. nie uzyskuje żadnych dochodów, natomiast H. Z. uzyskuje świadczenie emerytalne w kwocie 1346,90 zł netto miesięcznie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. poz. 1369 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Na obecnym etapie postępowania sądowego zasadniczym wydatkiem, do poniesienia którego strona jest zobowiązana jest wpis od skargi, który ze względu na przedmiot sprawy wynosi 100 zł – § 2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Zauważyć trzeba, ze sytuacja materialna wnioskodawców była już wielokrotnie przedmiotem analizy dokonywanej zarówno przez Sąd jak i przez referendarzy sądowych, stąd też okoliczności jej dotyczące są znane z urzędu.
H.Z. dysponuje stałym źródłem dochodu w wysokości 1346,90 zł. Nie jest to dochód znaczący, nie mniej jednak pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb dwóch osób. Skądinąd wiadomo, że bieżące koszty utrzymania, wynoszą około 150 zł. Biorąc powyższe pod uwagę uznać trzeba, że uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 100 zł nie zachwieje sytuacją materialną skarżących, zwłaszcza, że z niewiadomych przyczyn A. Z. pozostaje bez zatrudnienia, w sytuacji rosnącej koniunktury na rynku pracy. Nie powołano przy tym żadnych okoliczności (np. stan zdrowia) które wskazywały by na brak możliwości znalezienia oraz podjęcia stałego zatrudnienia. Okoliczność ta nie może uzasadniać przychylenia się do wniosku strony zwłaszcza, że nie powołano żadnych faktów, które wskazywałyby na to, iż istnieją obiektywne przeszkody w podjęciu zatrudnienia.
W oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło