II SA/Gl 996/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie zmiany numeru porządkowego nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu Skarżąca D. K., na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W druku formularza skarżąca wskazała, że nie dysponuje żadnym majątkiem, mieszka samotnie w budynku o pow. 36 m2, położonym na nieruchomości o pow. 3461 m2. Jedynym źródłem utrzymania się skarżącej jest renta inwalidzka w wysokości 560 zł oraz dochód z umowy zlecenia w wysokości 120 zł. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała dokumenty obrazujące jej sytuację materialną, w tym wysokość i strukturę ponoszonych wydatków a także kserokopię posiadanego samochodu osobowego. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługiwał na uwzględnienie w, albowiem skarżący nie wykazał, aby jego sytuacja majątkowa była wyjątkowo ciężka. Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Mając na uwadze treść przywołanych wyżej przepisów i oceniając z ich uwzględnieniem sytuację materialną D. K. uznano, że jest ona osobą, której wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w całości. Przede wszystkim zauważyć przyjdzie, że skarżąca samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada jakichkolwiek wartościowych składników majątku, a jej jedynym źródłem utrzymania się jest dochód z renty oraz z tytułu umowy zlecenia w łącznej kwocie 680 zł. Udokumentowane przez stronę wydatki tj. opłaty za wodę i energię elektryczna stanowią co prawda niewielką kwotę, nie mniej jednak, w budżecie domowym strony zajmują znaczącą pozycję. Również okoliczność zakupu opału na zimę oraz koszty utrzymania samochodu nie budzą wątpliwości ani też zastrzeżeń co do celowości tego rodzaju wydatków. Z tej perspektywy nie można uznać, że skarżąca byłaby w stanie ponieść koszty sądowe, w tym wpis od skargi kasacyjnej jak również zapewnić sobie możliwość skorzystania z usług profesjonalnego pełnomocnika. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.