II SA/Gl 999/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: wstrzymać wykonanie pkt 2- 4 zaskarżonego postanowienia. Zaskarżoną postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. nakładające na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki garażu zlokalizowanego na działce nr [...] w K. w kwocie 10 000, 00 zł (pkt 1 postanowienia organu odwoławczego), nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia wykonania powyższego obowiązku w kwocie 12 531,00 zł (pkt 2 tego postanowienia), wezwał do uiszczenia tej grzywny w terminie 14 dni od dnia doręczenia zaskarżonego postanowienia (pkt 3) oraz wezwał do wykonania obowiązku rozbiórki wskazanego obiektu budowlanego w terminie do 30 września 2016 r. (pkt 4). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania powyższego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W jego uzasadnieniu wskazano na ryzyko wszczęcia przez organ egzekucji nałożonej grzywny i zajęcia jedynego dochodu skarżącego w postaci renty z tytułu niezdolności do pracy. Spowoduje to pozbawienie skarżącego środków do życia i konieczność zaciągnięcia pożyczek na bieżące utrzymanie się, tworząc tym samym "spiralę zadłużenia". W przypadku uwzględnienia skargi skarżący będzie musiał bowiem nadal spłacać takie zadłużenie. Nadto, zwrócono uwagę, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu na obecnym etapie postępowania nie pozbawi organu możliwości późniejszego jego egzekwowania. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na wstępie wyjaśnić należy, że biorąc pod uwagę charakter rozstrzygnięcia organu odwoławczego w pkt 1 zaskarżonego postanowienia oraz uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania tego aktu, Sąd rozpoznawał wniosek ten jedynie w odniesieniu do pkt 2-4 zaskarżonego postanowienia. Dokonując oceny zasadności wniosku w powyższym zakresie należało uwzględnić wysokość orzeczonej grzywny w celu przymuszenia. Niewątpliwie kwota 12 531,00 zł w kontekście pobieranej przez skarżącego renty w kwocie 851,23 zł nie może być postrzegana jako nieznaczna, niezwłoczne zaś jej uiszczenie mogłoby rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia po stronie skarżącego szkody i to znacznej. Przedłożone do akt dokumenty potwierdzają zły stan zdrowia skarżącego skutkujący jego częściową niezdolnością do pracy, co w istocie uniemożliwia mu obecnie pozyskanie dodatkowych źródeł dochodu celem uiszczenia nałożonej grzywny. Zaciągnięcie pożyczki na ten cel może zaś w istocie spowodować tzw. spiralę zadłużenia. Z kolei nieuiszczenie grzywny w wyznaczonym terminie (termin ten już upłynął) spowoduje zastosowanie przez organ egzekucyjny dalszych środków, w tym wykonania zastępczego. W ocenie Sądu okoliczności te przemawiają za wstrzymaniem wykonania w części zaskarżonego postanowienia, tym bardziej, nie doprowadzi to po stronie osób trzecich do skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.