II SA/Ka 1002/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz, Sędzia NSA Adam Mikusiński (spr.), Sędzia NSA Szczepan Prax, Protokolant referent Arkadiusz Kmiotek, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2004r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie zasiłku celowego oddala skargę Decyzją nr [...] , wydaną w dniu [...] r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. – L. uchylił: - decyzję własną nr [...] z dnia [...] r., w przedmiocie przyznania A.S. zasiłku celowego na opłatę energii i gazu, w wysokości [...]zł, - decyzję własną nr [...] z dnia [...] r., w przedmiocie przyznania A. S. zasiłku celowego na zakup odzieży i żywności, w wysokości [...]zł, - decyzję własną nr [...] z dnia [...] r., w przedmiocie przyznania A. S. zasiłku celowego na zakup artykułów spożywczych i opłatę gazu, w wysokości [...] zł, - decyzję własną nr [...] z dnia [...] r., w przedmiocie przyznania A. S. zasiłku celowego na zakup artykułów szkolnych i podręczników, w wysokości [...] zł, - decyzję własną nr [...] z dnia [...] r., w przedmiocie przyznania A. S. zasiłku okresowego na okres od [...] r. do [...] r., w wysokości [...]zł miesięcznie, - decyzję własną nr [...] z dnia [...] r., w przedmiocie przyznania A. S. zasiłku celowego na zakup artukułów spożywczych i inne wydatki, w wysokości [...] zł. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji stanowiły przepisy art. 2a ust. 1 pkt 6 oraz art. 34 ust. 4a i art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998r. Nr 64, poz. 414 ze zm.). W uzasadnieniu organ administracyjny powołał się na okoliczność, iż od [...]r. skarżąca nie podawała prawdziwych informacji dotyczących stanu majątkowego, a mianowicie nie wykazywała wszystkich dochodów uzyskiwanych przez jej rodzinę, pomijając alimenty otrzymywane w wysokości [...] zł miesięcznie. Kierownik MOPS w C.-L. podniósł, że po uwzględnieniu rzeczonych alimentów dochód rodziny A. S. od [...] r. przekraczał kryterium, od którego ustawa o pomocy społecznej uzależnia nabycie prawa do pobierania świadczeń przyznanych stronie w tym okresie. W tym stanie rzeczy, organ I instancji powołał się na treść art. 34 ust. 4a cytowanej ustawy z dnia 29 listopada 1990r. wywodząc, iż otrzymane przez skarżącą zasiłki należało uznać za świadczenia nienależnie pobrane a tym samym podlegające zwrotowi i to niezależnie od dochodu rodziny. W odwołaniu złożonym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. A. S. wyraziła niezadowolenie z treści rozstrzygnięcia organu I instancji oraz wniosła o “umorzenie zwrotu" nienależnie pobranych świadczeń. Skarżąca potwierdziła fakt przekroczenia kryterium wynikającego z ustawy o pomocy społecznej wskazując jednakże, iż przypadający na jej [...] rodzinę dochód ulega pomniejszeniu w następstwie spłaty rat “różnego pochodzenia". Strona podniosła, że po odliczeniu przywołanych wydatków, środki pozostające w jej dyspozycji na bieżące utrzymanie rodziny wynoszą zaledwie [...]zł. Postanowieniem nr [...] z dnia [...]r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy podniósł, iż skarżąca została w treści decyzji z dnia [...] r. prawidłowo pouczona o prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Kolegium wskazało, iż doręczenie rzeczonej decyzji stronie dokonane zostało w dniu [...] r. wywodząc, że złożenie przez stronę odwołania w dniu [...] r., to jest dopiero po upływie [...] dni, nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia, który upłynął z dniem [...] r. Organ odwoławczy dodał, że skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu ani nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. S. domagała się uchylenia postanowienia wydanego przez organ odwoławczy. Skarżąca raz jeszcze odwołała się do argumentacji związanej z ciężką sytuacją majątkową, wynikającą z konieczności dokonywania spłaty zadłużenia. Nadto powtórnie wywiodła, iż po potrąceniu przedmiotowych obciążeń cały dochód uzyskiwany przez jej rodzinę wynosi zaledwie [...]zł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Organ odwoławczy raz jeszcze powołał się na okoliczności podniesione w treści zaskarżonego postanowienia dodając, iż strona wniosła odwołanie z uchybieniem terminu a także nie wystąpiła o jego przywrócenie. W związku z powyższym Kolegium stwierdziło, że nie znajduje podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W punkcie wyjścia należy jednak stwierdzić, że przedmiotowa skarga wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., a więc w okresie, w którym postępowanie sądowoadministracyjne toczyło się według przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Trzeba w tym miejscu zauważyć, że wspomniany akt prawny z dniem 1 stycznia 2004r. utracił moc. Obecnie w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym stosowana jest ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie zaś z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania Sąd nie jest uprawniony do oceny legalności decyzji wydanych wcześniej w postępowaniu administracyjnym. Stąd przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie nie mogła być decyzja wydana przez organ I instancji. Sąd uprawniony był jedynie do zbadania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ I instancji. Termin czternastodniowy jest terminem ustawowym. W sprawie bezspornym jest fakt, że od daty doręczenia A.S. decyzji wydanej przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. – L.( [...] r.) do dnia złożenia przez nią odwołania ([...]r.) upłynęło [...] dni. Okoliczność ta wynika jednoznacznie z akt sprawy. Nie budzi zatem wątpliwości, że skarżąca, złożyła rzeczone odwołanie z uchybieniem terminu określonego w cytowanym wyżej przepisie art. 129 § 2 k.p.a. Wobec uchybienia terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy zgodnie z treścią art. 134 K.p.a. wydał postanowienie stwierdzające ten fakt. W tym miejscu godzi się dodać, iż strona nie złożyła w toku postępowania żadnego oświadczenia zmierzającego do wykazania, że niezachowanie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło w wyniku okoliczności, za które nie ponosi winy. Ponadto A. S. nie ustosunkowała się do omawianej kwestii także w treści skargi. W konkluzji należy zatem podkreślić, iż w sprawie nie zachodzi przesłanka uzasadniająca przywrócenie terminu, określona w art. 58 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zważywszy przywołany wyżej stan prawny oraz okoliczności stanu faktycznego należy wskazać, iż podniesiona w skardze argumentacja dotycząca pozostawania strony w ciężkiej sytuacji materialnej nie wywiera wpływu na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze wszystkie przedstawione okoliczności należy stwierdzić, że podjęte w sprawie rozstrzygnięcie jest zgodne z obowiązującym prawem. Dlatego na mocy art. 151 oraz art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr153, poz.1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr153 , poz.1271), skargę oddalono.