II SA/Ka 1031/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant ref. stażysta Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2004 r. sprawy ze skargi K.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie renty socjalnej o d d a l a s k a r g ę Decyzją z dnia [...] Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D., działający z upoważnienia Rady Miejskiej, na podstawie art. 163 kpa oraz art. 43 ust. 2 a, ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej ( j.t. Dz. U. Nr 64 z 1998 r., poz. 414, z późn. zm.) uchylił z dniem [...] decyzję z dnia [...], przyznającą K.S. rentę socjalną. Organ orzekający powołał się na obowiązujący od 1.I.2002 r. stan prawny, według którego renta socjalna nie przysługuje jeżeli pobierana przez stronę renta rodzinna przekracza 200 % renty socjalnej tj. kwotę [...] zł. Taka sytuacja występuje w niniejszym przypadku, gdyż strona otrzymuje rentę rodzinną w kwocie [...] zł. W odwołaniu K.S. wskazał, że na skutek braku informacji przez długi czas nie występował o rentę socjalną, chociaż by mu ona przysługiwała. Rentę tą otrzymał [...], a powinien [...]. Domagał się więc [...]. Zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji, podzielając w całości przedstawione w niej ustalenia i wnioski. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu 1 stycznia 2002 r. wszedł w życie przepis art. 27 a ust. 4a ustawy o pomocy społecznej stanowiący, iż w razie, gdy renta rodzinna przekracza 200 % renty socjalnej, to renta socjalna nie przysługuje. Takie przekroczenie wystąpiło w zakresie pobieranej przez skarżącego renty rodzinnej, co upoważniało do wydania decyzji o uchyleniu decyzji przyznającej rentę socjalną – stosownie do art. 43 ust. 2 a cyt. ustawy. Kolegium zwróciło także uwagę na treść art. 43 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym świadczenia z pomocy społecznej wypłaca się w okresach miesięcznych, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. Dlatego też brak jest podstaw prawnych do przyznania stronie renty socjalnej za okres sprzed złożenia wniosku. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K.S. uznał zaskarżoną decyzję za pochopną. Jego zdaniem nie uwzględnia ona jego sytuacji życiowej oraz okoliczności sprawy, a w szczególności niepoinformowania go przez organ I instancji o możliwości ubiegania się o rentę socjalną, którą mógł pobierać od wielu lat. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sprawa została rozpoznana w tutejszym Sądzie stosownie do art. 97 § 1 Przepisów wprowadzających... ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1271, ze zm.), stosownie do którego sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.I.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten ma zastosowanie do niniejszej sprawy, gdyż skarga została wniesiona w [...]. Skarga podlega oddaleniu jako bezzasadna. Sąd administracyjny kontroluje zaskarżone fakty administracyjne wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem. Tymczasem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przytoczony przez organy administracyjne art. 43 ust. 2a ustawy o pomocy społecznej pozwala na zmianę lub uchylenie decyzji z zakresu pomocy społecznej na niekorzyść strony bez jej zgody m.in. w przypadku zmiany przepisów prawa. Odnośnie prawa do renty socjalnej taka zmiana nastąpiła od dnia 1 stycznia 2002 r. z mocy nowelizacji ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, dokonanej ustawą z dnia 17 grudnia 2001 r. ( Dz. U. Nr 154, poz. 1792 ). Do ustawy o pomocy społecznej wprowadziła ona art. 27 a ust. 4a, zgodnie z którym, w razie pobierania przez daną osobę renty rodzinnej przekraczającej 200 % renty socjalnej, renta socjalna nie przysługuje. Fakt takiego przekroczenia w przypadku skarżącego został ustalony w sposób bezsporny, w związku z czym wystąpiły podstawy do wydania decyzji uchylającej decyzję o przyznaniu renty socjalnej - z dniem [...]. Natomiast okoliczności podnoszone w skardze nie mają żadnego znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Odnoszą się one bowiem do okresu sprzed wydania decyzji o przyznaniu renty socjalnej, a właściwie do terminu, od którego – zdaniem skarżącego – [...]. Zarzuty w tym względzie należało zatem podnosić w postępowaniu, w którym wydana została decyzja przyznająca omawiane świadczenia, a nie w postępowaniu zakończonym decyzją uchylającą tą pierwotną decyzję. Słusznie jednak wskazał organ odwoławczy, że art. 43 ust. 6 cyt. ustawy wykluczał wypłacanie renty socjalnej za okres sprzed złożeniem wniosku przez uprawnioną osobę i to bez względu na przyczynę, dla której wniosek ten nie został złożony we wcześniejszym okresie, w którym zaistniały już przesłanki do jego uwzględnienia. Ponieważ problematyka ta nie dotyka przedmiotu objętego zaskarżoną decyzją, dalsze jej rozważanie nie jest celowe. W tym stanie rzeczy z mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ) orzeczono, jak w sentencji. su.