II SA/Ka 1086/03

Dnia 21 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędziowie: WSA Elżbieta Kaznowska Asesor WSA Rafał Wolnik – spr. Protokolant: ref. stażysta Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2005 roku, sprawy ze skargi A. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] roku Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. nałożył na skarżącego A. P. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] złotych z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] roku nr [...]. Jako podstawę prawną wydanego postanowienia wskazano art. 64, art. 116 pkt 1, art. 119 i art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2002 roku, Nr 110, poz. 968). W uzasadnieniu wskazano, że w trakcie przeprowadzonych w toku postępowania oględzin, stwierdzono, że skarżący nie wykonał wszystkich nakazów objętych decyzją PINB z dnia [...] roku, a mianowicie nadal użytkuje piec węglowy centralnego ogrzewania w lokalu nr [...], położonym w budynku przy ul. [...] w B. bez wykonania prawidłowej wentylacji grawitacyjnej w pomieszczeniu, w którym piec ten się znajduje. W zażaleniu skarżący podniósł, że nałożenie grzywny jest bezzasadne i krzywdzące, albowiem wykonał część nałożonych na niego obowiązku, co jest dowodem na to, że nie uchyla się od ich wykonania. Wskazał, że powodem niewykonania pozostałej części jest przedłużająca się procedura (brak uzgodnienia z konserwatorem zabytków), a ponadto brak zgody współwłaścicieli nieruchomości na wykonanie prac budowlanych. Rozpoznając to zażalenie organ odwoławczy zaskarżonym w niniejszym postępowaniu postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja organu pierwszej instancji jest zgodna z prawem. Zarzut braku uzgodnień z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków nie ma wpływu na rozstrzygnięcie, albowiem obowiązek ten zdaniem organu obciąża inwestora. W skardze do Naczelnego Sadu Administracyjnego, skarżący dodatkowo wskazał, że nie wykonał części nałożonych na niego obowiązków z powodu niemożliwości realizacji instalacji gazowej, albowiem nie jest ona doprowadzona do całego budynku, natomiast nie może zastosować instalacji elektrycznej, gdyż wymagałoby to zmiany tej instalacji w całym budynku. Dalej stwierdził, iż czyni starania o pozyskanie ewentualnych dotacji i innych środków finansowych na wykonanie tych prac. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2005 roku uczestnik postępowania J.P. również wniósł o oddalenie skargi, powołując się na samowolnie wykonane prace budowlane, które stwarzają zagrożenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem skargę Sąd badał, czy zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi w dacie jego wydania przepisami prawa. Zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji wydane zostały na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2002 roku, Nr 110, poz. 968). Badając zgodność zaskarżonego postanowienia z tymi przepisami Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem względnie stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów prawa formalnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W istocie bowiem zarzuty skarżącego sprowadzały się do trudności, jakie mu towarzyszą w wykonaniu obowiązków nałożonych decyzją PINB z dnia [...] roku. Jednocześnie skarżący nie kwestionował ustaleń organu co do niewykonania w całości nałożonych tą decyzją obowiązków, ani też okoliczności, że decyzja ta stała się prawomocna. Zwrócić należy uwagę, iż w postępowaniu egzekucyjnym organ nie bada zasadności decyzji, będącej podstawą wydania tytułu wykonawczego, a jedynie prowadzi postępowanie egzekucyjne. W ocenie Sądu prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie było prawidłowe. W szczególności w obrocie prawnym istniała prawomocna decyzja organu nadzoru budowlanego nakładająca na skarżącego wykonanie określonych obowiązków, a skarżący decyzji tej w części nie wykonał. Organ egzekucyjny poprzedził wszczęcie postępowania egzekucyjnego doręczeniem skarżącemu upomnienia (art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Wobec niewykonania wezwania objętego tym upomnieniem zaistniały przesłanki do wystawienia tytułu wykonawczego (art. 26 § 4 powołanej ustawy), którego odpis prawidłowo wraz z postanowieniem doręczony został skarżącemu (art. 122 ustawy). Co prawda w postanowieniu organu pierwszej instancji wskazano również, jako podstawę jego wydania art. 116 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który to przepis nie obowiązywał w dacie wydania tego postanowienia (skreślony z mocą od 30 listopada 2001 roku – Dz.U. z 2001 roku, Nr 125, poz 1368), to stwierdzić przyjdzie, iż uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd nie uwzględnił skargi, a zatem podlegała ona oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).