II SA/Ka 1118/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska /spr./ Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant st. referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2005 r. sprawy ze skargi A.F. na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy terenu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W dniu [...] A.F. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] Nr [...] utrzymujące w całości postanowienie Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] Nr [...] w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn. "budowa parkingu [...]" realizowanej przez A.S. na działce o numerze ewidencyjnym [...] w rejonie ulicy [...] w Z., w granicach terenu górniczego "[...]". Pismem z dnia [...] skarżący A.F. wycofał swoją skargę na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje : Skarga została wniesiona w dacie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.). Powyższa ustawa na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), z dniem 1 stycznia 2004 r. straciła moc obowiązywania. Stosownie do art. 97 § 1 wymienionej wyżej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Na zasadzie art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, a zatem skarżący dokonał skutecznego cofnięcia skargi i cofnięcie to należy uznać za dopuszczalne. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. su.