II SA/Ka 114/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2004 r. sprawy ze skargi A.C. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich uchyla zaskarżone postanowienie Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wydanym na podstawie art.58 § 1 i art.59 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji tegoż Kierownika z dnia [...] Nr [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazał, że strona w dniu [...] złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie jej sprawy, jednakże tłumaczenie skarżącej, że organ wysłał decyzję pod zły adres nie znajduje umocowania w dokumentach sprawy. Organ ten postanowieniem z dnia [...] Nr [...] sprostował oczywistą omyłkę w powyższym postanowieniu w części dotyczącej daty złożenia wniosku o przywrócenie terminu o ponowne rozpatrzenie sprawy z [...] na [...]. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego strona wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanego postanowienia. W motywach skargi podniosła, że w dniu [...] stosownie do pouczenia zawartego w decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie [...] złożyła odwołanie i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania. Wniosek o przywrócenie terminu skarżąca uzasadniła tym, że koperta z decyzją zawiera błędne wskazanie miejsca jej zamieszkania, a doręczyciel doręczył decyzję jej synowi zamieszkującemu w innym mieszkaniu, gdyż zawsze doręcza tam wszelką korespondencję kierowaną do niej. Z tego też powodu decyzję otrzymała w dniu [...], a syn nie pamiętał daty odbioru tego pisma. Jednocześnie skarżąca odwołała się do własnych wyjaśnień, które składała w trakcie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 3 października 2002 r. sygn.akt II SA/Ka 2844/00. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie w odpowiedzi na skargę wystąpił o oddalenie skargi z przyczyn podanych w zaskarżonym postanowieniu. Organ administracji podkreśla, że przedmiotowa decyzja z [...] została skarżącej doręczona w dniu [...] i nie udokumentowała ona przyczyn nie złożenia odwołania w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art.97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270). W konsekwencji oznacza to, że stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz.652) sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia w oparciu o postanowienia art.1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) wykazała, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada wymogom prawa. W pierwszej kolejności należy rozważyć czy decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] została skarżącej doręczona w sposób prawidłowy. Stosownie do postanowień art.42 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego pisma doręcza się osobom fizycznym w miejscu ich zamieszkania. W przypadku nieobecności adresata pismo (decyzję), po myśli art.43 tego Kodeksu, doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w skrzynce na korespondencję lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. W rozpatrywanej sprawie kluczowe znaczenie posiadają dwa dokumenty, pierwszy to kserokopia koperty listu, którym decyzja została skarżącej przesłana oraz zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji. W przypadku pierwszego z tych dokumentów należy stwierdzić, że zamieszczony w niej adres miejsca zamieszkania skarżącej jest wadliwie sformułowany, gdyż pomija się w nim fakt, że skarżąca zamieszkuje w miejscowości P. To, czy okoliczność ta miała negatywny wpływ na sposób doręczenia, nie należy do zadań Sądu, lecz winna zostać wyjaśniona przez organ administracji w ramach postępowania administracyjnego. Z kolei, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji, znajduje się prawidłowy adres miejsca zamieszkania skarżącej, jednakże z treści tego dokumentu nie wynika, czy skarżąca odebrała decyzję osobiście, czy też dorosły domownik, bądź też sąsiad skarżącej, jak również brak w nim informacji, czy jeżeli decyzja nie została doręczona skarżącej osobiście, tylko sąsiadowi, to czy adresata zawiadomiono o doręczeniu decyzji sąsiadowi. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji znajduje się nazwisko C., jako osoba potwierdzająca odbiór decyzji, jednakże brak jest wskazania, czy decyzję odebrała skarżąca osobiście, bądź też inny domownik. W skardze jak również w innych pismach procesowych skarżąca podaje, że decyzję odebrał jej syn, który zamieszkuje odrębnie. Potwierdzeniem faktu, że skarżąca osobiście nie odebrała decyzji jest podpis znajdujący się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji który w sposób wyraźny różni się od innych podpisów jakie skarżąca składała w trakcie prowadzonego postępowania. Różnica ta jest tak widoczna, że na tę okoliczność zbędne są dodatkowe ustalenia, w tym wiedza grafologa. W przedstawionym stanie faktycznym, nie można w sposób jednoznaczny ustalić kto potwierdził odbiór przedmiotowej decyzji i który dzień należy uznać za dzień jej doręczenia i początek biegu terminu do skorzystania ze środka odwoławczego. W ramach prowadzonego postępowania administracyjnego Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie podjął żadnych działań zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych przez skarżącą, a związanych z doręczeniem decyzji odrębnie zamieszkującemu synowi skarżącej. W tym przypadku mogą wystąpić dwie sytuacje, albo syn skarżącej wystąpił w charakterze sąsiada zobowiązującego się do doręczenia decyzji albo skarżąca udzieliła synowi pełnomocnictwa pocztowego po myśli § 60 rozporządzenia Ministra Łączności z 15 marca 1996 r. w sprawie warunków korzystania z usług pocztowych o charakterze powszechnym (Dz.U. Nr 40, poz.173) do odbioru przesyłek pocztowych. Jak wynika z przekazanych Sądowi akt sprawy, brak jest w nich takiego zobowiązania się syna skarżącej występującego w charakterze sąsiada, do doręczenia decyzji w określonym terminie. Także w odniesieniu do drugiej sytuacji, brak w aktach dokumentów potwierdzających udzielenie takiego pełnomocnictwa. To, że listonosz pozostawia wszelką korespondencję kierowaną do skarżącej u jej syna, nie może być utożsamiane z udzieleniem takiego pełnomocnictwa i prawidłowym doręczaniem korespondencji. Przedstawiony powyżej stan faktyczny i prawny w sprawie pozwala stwierdzić, że Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie wyjaśnił wszystkich okoliczności związanych z doręczeniem decyzji skarżącej, a mających istotne znaczenie dla ustalenia, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w terminie czy też z jego uchybieniem, a zatem dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, co stosownie do postanowień art.145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) stanowi przesłankę do uwzględnienia skargi wniesionej do sądu administracyjnego. W ramach ponownie prowadzonego postępowania Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych winien przed podjęciem rozstrzygnięcia wyjaśnić wszystkie wskazane w niniejszym wyroku uchybienia i kierując się naprowadzeniami w nim zawartymi. Po myśli art.152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) Sąd nie orzekał o wykonaniu zaskarżonego postanowienia, z uwagi na charakter jego rozstrzygnięcia. Wobec powyższego na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) uchylono zaskarżone postanowienie. Stosownie do postanowień art.200 w związku z art.210 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.2002) Sąd nie orzekł o kosztach postępowania, ponieważ skarżąca nie złożyła takiego wniosku. SW